Маро ки хӯни дил аз дидаи ҳамчу об равад

مرا که خون دل از دیده همچو آب رود

Чаҳ гӯна бар мижаи мумкин буд ки хоб равад

چه گونه بر مژه ممکن بود که خواب رود

Дилам бар оташу хуноб аз ду дидаи равон

دلم بر آتش و خوناب از دو دیده روان

Ғариб нест ки хуноб аз кабоб равад

غریب نیست که خوناب از کباب رود

Бирафт ақлам ва аз ман ба хашм сар бартофт

برفت عقلم و از من به خشم سر برتافت

Чу дилбарӣ ки зи дилдодае ба тоб равад

چو دلبری که ز دلداده ای به تاب رود

Чаҳ меравад Маслан бар вуҷӯди ман зи фироқ

چه می رود مثلا بر وجود من ز فراق

Ҳамон ки бар қсб аз феъл моҳтоб равад

همان که بر قصب از فعل ماهتاب رود

Канори ман чу шафақи ғарқ хӯн шавад ҳар шом

کنار من چو شفق غرق خون شود هر شام

Ки офтоби ҷаҳони тоб дар ниқоб равад

که آفتاب جهان تاب در نقاب رود

Ҳаёти ҷони ман аз акс рӯй хуршед аст

حیات جان من از عکس روی خورشید است

Аз он чу зарра ба дунбол офтоб равад

از آن چو ذره به دنبال آفتاب رود

Дарин талаб ки манам оқибат ҳалок шавам

درین طلب که منم عاقبت هلاک شوم

Чу ташнае ки ба ҷаҳд аз пай сароб равад

چو تشنه ای که به جهد از پی سراب رود

Ҳазор хӯн ба ситам кардаро куффорати бас

هزار خون به ستم کرده را کفارت بس

Ки дар вуҷӯди равонами дарин азоб равад

که در وجود روانم درین عذاب رود

Муҳаббати ту нзории чунон муаккад нест

محبت تو نزاری چنان موکد نیست

Ки нақш аз варақи ҷон ба ҳеҷ боб равад

که نقش از ورق جان به هیچ باب رود