Марои дилии сети зи тимор бедилӣ дар во

مرا دلی ست ز تیمار بی دلی در وا

Муъаллақаст ба мӯе чу заррае зи ҳаво

معلق است به مویی چو ذره ای ز هوا

Чу зарраи музтарибам дар ҳавои хуршедӣ

چو ذره مضطربم در هوای خورشیدی

Ки зери сояи зулфаш хирад кунад мأўо

که زیر سایة زلفش خرد کند مأوا

Ҳалок мешавам аз дасту пои моли фироқ

هلاک می شوم از دست و پای مال فراق

Дареғ агар битавонаст гуфтамӣ сари во

دریغ اگر بتوانست گفتمی سر وا

Ба лаби намӯнаи оёти ангабину шароб

به لب نمونة آیات انگبین و شراب

Ба рухи хулосаи авлоди одаму ҳавво

به رخ خلاصة اولاد آدم و حوا

Аз он наёфт Сикандар ки буд рӯзии мо

از آن نیافت سکندر که بود روزی ما

Лабӣ ки дарди Сикандари ҷуз он надошт даво

لبی که درد سکندر جز آن نداشت دوا

Хароб карда чашмонат эй нгоринм

خراب کردة چشمانت ای نگارینم

Ки май кашанд ва ба сар мебаранд бо ду гўо

که می کشند و به سر می برند با دو گوا

?герат ба хоб бидидӣ шабии азиму алрўм

گرت به خواب بدیدی شبی عظیم و الروم

зи шамъ рӯй ту парвонаи вори нопарво

ز شمع روی تو پروانه وار ناپروا

Сипоҳ шаб накушуд аз адам дигар ба вуҷӯд

سپاه شب نکشد از عدم دگر به وجود

Ба дасти ҳасани ту гар баркашад замонаи ливо

به دست حسن تو گر برکشد زمانه لوا

зи ҳоли ман назари лутфи хеши бози мгир

ز حال من نظر لطف خویش باز مگیر

Ки бе ту аз сар ва корам бирафт нуру наво

که بی تو از سر و کارم برفت نور و نوا

Марези хӯни нзорӣ чу дар ҷавори туам

مریز خون نزاری چو در جوار توام

Ки нест дар ҳарами каъбаи қатли сайди раво

که نیست در حرم کعبه قتل صید روا