Соқио то хотирам гирад қарор

ساقیا تا خاطرم گیرد قرار

Бештар ҳин ҳон бидиҳ косии се чор

بیش تر هین هان بده کاسی سه چار

Изтироби хотири маҷрӯҳ ро

اضطرابِ خاطرِ مجروح را

Ҷуз ба метаскин наёяд ме биор

جز به می تسکین نیاید می بیار

То шавад сокини замонии дарди сар

تا شود ساکن زمانی دردِ سر

Даст гирам бош як дами пои дор

دست گیرم باش یک دم پای دار

Ту марои маъзӯри дор ар ман ту ро

تو مرا معذور دار ار من تو را

Ранҷа медорам ба ҳукми изтирор

رنجه می دارم به حکمِ اضطرار

Беқарорам аз чаҳ аз баси дарди дил

بی قرارم از چه از بس دردِ دل

Ту дарин оташи ммонм бе қарор

تو درین آتش ممانم بی قرار

Мехи маҷлис бӯдан аз Касалоне аст

میخِ مجلس بودن از کسلانی است

Дар гаронон дар фурӯи банди устувор

در گرانان در فرو بند استوار

Аз маломат мешавад мағзами тиҳӣ

از ملامت می شود مغزم تهی

Бо гарони ҷон нисбатӣ дорад хумор

با گران جان نسبتی دارد خمار

Хӯни руз дар гардан ҳар каси дареғ

خونِ رز در گردنِ هر کس دریغ

Эҳтироз аз хӯни ноҳақ зинҳор

احتراز از خونِ ناحق زینهار

Май хурӣ чандон махӯр каз дасти ақл

می خوری چندان مخور کز دستِ عقل

Ҷаҳл бастанд зимоми ихтиёр

جهل بستاند زمامِ اختیار

Мо ва май бар ёд рӯй дӯстон

ما و می بر یادِ رویِ دوستان

Бо касе дигари нзориро чаҳ кор

با کسی دیگر نزاری را چه کار

Ҳолиё ғулмон ва ҳурон ҳозиранд

حالیا غلمان و حوران حاضرند

Бар умеди нася то чанд интизор

بر امیدِ نسیه تا چند انتظار