Ба ҳеҷ бандагӣӣ гарчи нестам дар кор

به هیچ بندگیی گرچه نیستم در کار

Ту шарти бандаи навозии худ фурӯ магузор

تو شرطِ بنده نوازیِ خود فرو مگذار

зи ҷинси айб ва ҳунар нест одамии холӣ

ز جنسِ عیب و هنر نیست آدمی خالی

Ман арча бе ҳунарами ҳам назари дареғи мадор

من ارچه بی هنرم هم نظر دریغ مدار

Ҷазоин гуноҳ надорам ки дӯст ме дорам

جزاین گناه ندارم که دوست می دارم

Тўро ва гарна ба ҷой худаст истиғфор

تورا و گرنه به جایِ خودست استغفار

Вагар ҷаримае аз банда дар вуҷӯд омад

وگر جریمه ای از بنده در وجود آمد

Ба злтӣ натавон шуд зи дӯстон бе зор

به زلّتی نتوان شد ز دوستان بی زار

зи ман замона бигардеду рӯзгори гузашт

ز من زمانه بگردید و روزگار گذشت

Вагар ту низ аноят дигар кунӣ зинҳор

وگر تو نیز عنایت دگر کنی زنهار

Ту дар канори ман инсофро чунон бошӣ

تو در کنارِ من انصاف را چنان باشی

Ки дар миёни хзФи ақди лؤлؤи шаҳи вор

که در میانِ خَزَف عِقدِ لؤلؤ شه وار

Вале чу ҳастам аз аввал азиз карда ту

ولی چو هستم از اوّل عزیز کردۀ تو

Азиз карда худро чунин магардон хор

عزیز کردۀ خود را چنین مگردان خوار

Дуруст шуд ки зи ман бар шикастае оре

درست شد که ز من بر شکسته ای آری

Ба рӯзгори аноят чунин набӯд қарор

به روزگارِ عنایت چنین نبود قرار

Чу не назор шудаи сет аз дар маломат нест

چو نی نزار شده ست از درِ ملامت نیست

Агар бинолад ва зорӣ кунад нзории зор

اگر بنالد و زاری کند نزاریِ زار

Аз остонаи шоҳи ҷаҳони чунин маҳрӯм

از آستانۀ شاهِ جهان چنین محروم

Тании марӣзу дилии мубталои зиҳии сару кор

تنی مریض و دلی مبتلا زهی سر و کار