Тавба бишикастанд моро брсрҷмъи ошкоро
توبه بشکستند ما را برسرجمع آشکارا
Брсрҷмъи ошкоро тавба бишикастанд мо ро
برسرجمع آشکارا توبه بشکستند ما را
Хусрави фархундаи анҷум ҳукм кард ва кард паии гум
خسرو فرخنده انجم حکم کرد و کرد پی گم
Дайгариро ин таҳаккуми Зуҳра кӣ будӣу ёро
دیگری را این تحکّم زهره کی بودی و یارا
Муттақе мухаммир нишоед корҳоро вақт бояд
متقّی مخمر نشاید کارها را وقت باید
Аз луоб атлас наёяд ҷуз ба тадриҷу мудоро
از لعاب اطلس نیاید جز به تدریج و مدارا
Чун чунин афтод сардаи ҷомае пар бар кафам на
چون چنین افتاد سرده جامه ای پر بر کفم نه
Баъд аз ин тртибкии даҳ корки ин бенаво ро
بعد از این ترتیبکی ده کارک این بینوا را
Ҳам ба ғояти шармсорами ҳам қиёмат дар хуморам
هم به غایت شرمسارم هم قیامت در خمارم
Чора ӣ дигар надорам чорае дар даҳ нигоро
چاره ی دیگر ندارم چاره ای در ده نگارا
Сад бало бар ман гуморд ишқ ва як ҷӯ ғам надорад
صد بلا بر من گمارد عشق و یک جو غم ندارد
То маломати тоқати оради кӯи дилӣ чун санги хоро
تا ملامت طاقت آرد کو دلی چون سنگ خارا
Кӣ пазиради истиқомати изтироби ин қиёмат
کی پذیرد استقامت اضطراب این قیامت
Алндомти алндомт эй мусулмонони худо ро
الندامت الندامت ای مسلمانان خدا را
Айби худ бояд бдидни пас забон дар мо кашӣдан
عیب خود باید بدیدن پس زبان در ما کشیدن
Стар худ бояд даридан то шавад равшани шумо ро
ستر خود باید دریدن تا شود روشن شما را
Бар нзории айб кардани ранҷи беҳудаи сети бурдан
بر نزاری عیب کردن رنج بیهوده ست بردن
Хӯн руз дорад ба гардан чун бигардонад қазо ро
خون رز دارد به گردن چون بگرداند قضا را