Бе дӯсти ин манам ки чунин май барам ба сар

بی‌دوست این منم که چنین می‌برم به سر

эй хок бар сари ману хокистар аз зибр

ای خاک بر سرِ من و خاکستر از زبر

Инаст вебяши азин ва бтар зини сазои ман

این است وبیش ازین و بتر زین سزایِ من

Аз кӯй дӯстон накунам баъд аз ин сафар

از کویِ دوستان نکنم بعد از این سفر

Ақл аз куҷо ва ман зи куҷо каз дили фузул

عقل از کجا و من ز کجا کز دلِ فضول

Безорам аз қабул насиҳат кунад дигар

بیزارم از قبولِ نصیحت کند دگر

Аз ғабну ғусса хӯрдану ночораи дам задан

از غبن و غصّه خوردن و ناچاره دم زدن

Девона мешавад дил ва хӯн мешавад ҷигар

دیوانه می‌شود دل و خون می‌شود جگر

Чашмам ба роҳу гӯш бар овози пайки дӯст

چشمم به راه‌ و گوش بر آوازِ پیکِ دوست

Ҷонами фидои он ки з ҷонон диҳад хабар

جانم فدایِ آن که ز جانان دهد خبر

эй боди қосидии шӯу пайғом ӯ биор

ای باد قاصدی شو و پیغامِ او بیار

Ваии бахти чора Эй куну тимори ман бабр

وی بخت چاره‌ای کن و تیمارِ من ببر

Бошад ки бод лутф кунад то ба саъии бод

باشد که باد لطف کند تا به سعیِ باد

Бӯе бмо расад зи арақи чин ӯ магар

بویی بما رسد زِ عرق چینِ او مگر

Аз ман ҳазор хизмату ихлос май барад

از من هزار خدمت و اخلاص می‌برد

Бодӣ ки бар диёр нзорӣ кунад гузар

بادی که بر دیارِ نزاری کند گذر

Хуррами вуҷӯди он ки зи таъсири бахти нек

خرّم وجودِ آن که ز تأثیرِ بختِ نیک

Бар остони дӯст чу хокаст бе сипар

بر آستانِ دوست چو خاک است بی‌سپر