Вақт вақте гар шавам шӯридаи сар

وقت وقتی گر شوم شوریده‌سر

Айб набӯд бар ман эй кӯтаҳи назар

عیب نَبوَد بر من ای کوته ‌نظر

Рост бошу рости байну рости рӯ

راست باش و راست بین و راست رو

Гӯи ҷаҳони зеру зибри шӯ ғам махӯр

گو جهان زیر و زبر شو غم مخور

?герат бояд то дилии оре ба даст

گرت باید تا دلی آری به دست

Боядат хӯрдани басии хӯни ҷигар

بایدت خوردن بسی خونِ جگر

То шӯии мустағриқ аз ҳақ дар муҳиқ

تا شوی مستغرق از حق در محق

Дар сулӯк аз ҳақу ботил дар гузар

در سلوک از حقّ و باطل در گذر

Гар назар баргирӣ аз худ марҳабо

گر نظر برگیری از خود مرحبا

Дар ҷамоли дӯст бе худ май нигар

در جمالِ دوست بی‌خود می‌نگر

Маҳв бояд шуд дарави мардонаи вор

محو باید شد درو مردانه‌وار

То кӣ аз таъзими ашхосу сувар

تا کی از تعظیمِ اشخاص و صور

Ишқ агар нои гуҳи даройад аз дарат

عشق اگر نا‌گه درآید از درت

Бен гуҳ ақлат кунад зеру зибр

بُن گهِ عقلت کند زیر و زبر

Пуртӯй бояд зи нури маърифат

پرتوی باید ز نورِ معرفت

То буруни оеи азин зулмати магар

تا برون‌آیی ازین ظلمت مگر

Гӯш кун панди нзорӣ гӯш кун

گوش کن پندِ نزاری گوش کن

Бишинав эй фарзанди ҷонӣ аз падар

بشنو ای فرزندِ جانی از پدر

Пас рӯи раъйу қиёс худ мабош

پس‌روِ رأی و قیاسِ خود مباش

Алҳзр аз бути парастии алҳзр

الحذر از بت‌پرستی الحذر