Охири маро ба ҷой ту бошад касе дигар
آخر مرا به جایِ تو باشد کسی دگر
На на ба дӯстӣ ки набошад гумон мабар
نهنه به دوستی که نباشد گمان مبر
Машну ки ҳақи суҳбати шабҳои то ба рӯз
مشنو که حقِّ صحبتِ شبهایِ تا به روز
Бар ман шавад Фромш ва хотир кунам дигар
بر من شود فرامش و خاطر کنم دگر
Тӯҳмат мабар ки ишқи ту аз сар шавад бурун
تهمت مبر که عشقِ تو از سر شود برون
Бовар макун ки меҳри ту аз дил шавад ба дар
باور مکن که مهرِ تو از دل شود به در
Дар интизор бод сабоем ки гуфт дӯш
در انتظارِ بادِ صبایم که گفت دوش
Фардои шабати зи ҳол гулистон кунам хабар
فردا شبت ز حالِ گلِستان کنم خبر
Ҳрк оварад ба ман зи арақи чин ӯ насим
هرک آوَرَد به من ز عرقچین او نسیم
Дар пой ӯ кашами садафи чашми пургуҳар
در پایِ او کشم صدفِ چشمِ پرگهر
Дастами гирифтаеу қисм ёд карда Эй
دستم گرفتهای و قسم یاد کردهای
Каз аҳд бар нигарадаму паймон барам ба сар
کز عهد بر نگردم و پیمان برم به سر
Бо мо чу рӯзгор накардӣ вафо нест
با ما چو روزگار نکردی وفا نیست
Аз дӯстӣу ёрии мо бар дилати асар
از دوستی و یاریِ ما بر دلت اثر
То худ туро ки гуфт алии рағми мо ки боз
تا خود تو را که گفت علیرغمِ ما که باز
Ҳаргиз дигар ба кӯй нзорӣ макун гузар
هرگز دگر به کویِ نزاری مکن گذر
Муҳками насиҳатии сет ки дар гӯш карда Эй
محکم نصیحتیست که در گوش کردهای
эй нури дида марҳаматӣ кун ба як назар
ای نورِ دیده مرحمتی کن به یک نظر