Зон пеши коФтоби з машриқ кунад зуҳӯр

زان پیش کآفتاب ز مشرق کند ظهور

Осори файзи ҳақ мутаҷаллӣ шавад зи тавр

آثار فیض حق متجلّی شود ز طور

эй соқӣ эй ки рашк баранд ва хаҷал шаванд

ای ساقی‌ای که رشک برند و خجل شوند

Аз қомати ту тӯбо ва аз талъати ту ҳур

از قامت تو طوبی و از طلعت تو حور

Зони оби даҳ каз оташи табъаш ба хосият

زآن آب ده کز آتش طبعش به خاصیت

Сақфи димоғ пар кунад аз дӯда бихӯр

سقف دماغ پر کند از دودهٔ بخور

Бар оташами зани обӣ каз акси барқ ӯ

بر آتشم زن آبی کز عکس برق او

Гардад саводи синаи махмури ғарқи нур

گردد سواد سینهٔ مخمور غرق نور

То ман ба коми дили ғазали ҳасби ҳоли хеш

تا من به کام دل غزل حسب حال خویش

ӣнҷо адо кунам чу сарояндаи збўр

اینجا ادا کنم چو سرایندهٔ زبور

Шуд хотирам ба тарбияти оқилони нФўр

شد خاطرم به تربیت عاقلان نفور

Девона мешавам зи маҳоли дили сабур

دیوانه می‌شوم ز محال دل صبور

Аз носеҳони маслиҳати андеши дурбин

از ناصحان مصلحت اندیش دوربین

Наздик шуд каз исломи уфтам ба куфри давр

نزدیک شد کز اسلام افتم به کفر دور

Аз зоҳидӣ аҳд наёмухтам магар

از زاهدان عهد نیاموختم مگر

Фисқу фасоду фӯҳшу фусуну фану фуҷур

فسق و فساد و فحش و فسون و فن و فجور

Бории насиҳатии нкнндми ҷамоатӣ

باری نصیحتی نکنندم جماعتی

КоФтодаҳанд ва бӯда чу ман дар чунин Фтўр

کافتاده‌اند و بوده چو من در چنین فتور

Ман дар қиёматами зи маломати гарони ишқ

من در قیامتم ز ملامت‌گران عشق

Кӯ дар дамид қиссаи ман дар ҷаҳон чу сувар

کو در دمید قصّهٔ من در جهان چو صور

То чанд хотир аз майу мутриб фирефтан

تا چند خاطر از می و مطرب فریفتن

Бар буии онки хайр буд охири аломўр

بر بوی آنک خیر بود آخر الامور

Чун аҳли рӯзгор неам сухраи муҷоз

چون اهل روزگار نی‌ام سخرهٔ مجاز

На роғиби ҳўорӣ ва на толиби қусӯр

نه راغب حواری و نه طالب قصور

Озодам аз биҳишти изофӣу фориғам

آزادم از بهشت اضافی و فارغم

Аз ҳар ки дил фирефта гардад бад-ӣни ғурур

از هر که دل فریفته گردد بدین غرور

Гар дӯзах ва биҳишт ндонӣ нзорё

گر دوزخ و بهشت ندانی نزاریا

Таъвили он змн бишинав ғайбату ҳузур

تأویل آن زمن بشنو غیبت و حضور