Соқӣ биор май ки фалак мекунад зуҳӯр

ساقی بیار می که فلک می‌کند ظهور

Зон меки гирад аз асараши офтоби нур

زان می که گیرد از اثرش آفتاب نور

Мутриб бисоз чанг ки аз чанги рӯзгор

مطرب بساز چنگ که از چنگ روزگار

Каси ҷони набарди ҷони ман охири пас аз ғурур

کس جان نبرد جان من آخر پس از غرور

Овози чанги тарбият рӯҳ ме кунад

آواز چنگ تربیت روح می‌کند

Ҳам чун димоғро ки диҳад тарбият бихӯр

هم‌چون دماغ را که دهد تربیت بخور

Бе май сабоҳ бар дил мо мешавад мсо

بی می صباح بر دلِ ما می‌شود مسا

Бе чанги рӯҳ дар тан мо мешавад нФўр

بی‌چنگ روح در تن ما می‌شود نفور

Ҳар хуфта каз тараннуми булбул хабар наёфт

هر خفته کز ترنّم بلبل خبر نیافت

Дар ҳашари зинда боз набошад ба нафхи сувар

در حشر زنده باز نباشد به نفخ صور

Онҳо ки дар бдоит фитрат намурда анд

آن‌ها که در بدایت فطرت نمرده‌اند

Кӣ бар кунанд рӯзи қиёмати сар аз қубӯр

کی بر کنند روز قیامت سر از قبور

Зойеъ макун ҳаёт ба овоза ӣ биҳишт

ضایع مکن حیات به آوازه ی بهشت

Овозае хушаст мисли ин вале зи давр

آوازه‌ای خوش است مَثَل این ولی ز دور

Ғофил машав ки ҳаст ба аз малики коинот

غافل مشو که هست به از ملک کاینات

Бо ҳамдамии дамӣ ки муяссар шавад ҳузур

با همدمی دمی که میّسر شود حضور

Чандини риёзат аз паии он май кашанди халқ

چندین ریاضت از پیِ آن می‌کشند خلق

То бар бисот хулд нишинанд дар судӯр

تا بر بساط خلد نشینند در صدور

Бар хоки кӯии зиндаи дилӣ эй нзорё

بر خاک کوی زنده دلی ای نزاریا

Биншин ки ҷумла бе хабаранд аз биҳишту ҳур

بنشین که جمله بی‌خبرند از بهشت و حور