Пардаи ушшоқи сохт булбули шӯридаи боз
پردهٔ عشّاق ساخت بلبل شوریده باز
Кард бар оҳанги ман нолаи шаби гири соз
کرد بر آهنگ من نالهٔ شب گیر ساز
ӯ зада дастон ба қаҳр ман зада дастон ба шавқ
او زده دستان به قهر من زده دستان به شوق
ӯ зи гул бе саботи ман зи ғами дили навоз
او ز گل بیثبات من ز غم دلنواز
Нолаи дили сӯз ӯ чун сухани ишқи зор
نالهٔ دل سوز او چون سخن عشق زار
Қиссаи андӯҳи ман чун шаби ҳиҷрони дароз
قصّهٔ اندوه من چون شب هجران دراز
Қоидаи ишқи ман зоҳиру ботини қадим
قاعدهٔ عشق من ظاهر و باطن قدیم
Воситаи шавқ ӯ сӯрату маънии муҷоз
واسطهٔ شوق او صورت و معنی مجاز
Шоҳиди бадаҳд ӯ бо ҳама кас ҳамнишин
شاهد بدعهد او با همه کس همنشین
Ёри вафодори ман аз ҳамаи кас бе ниёз
یار وفادار من از همه کس بینیاز
Он ки назираш ба ҳасан дар ҳама офоқ нест
آن که نظیرش به حسن در همه آفاق نیست
намерасадаш гар кунад бар ҳамаи офоқи ноз
میرسدش گر کند بر همه آفاق ناز
Он чаҳ ғамаш мекунад бо ман пари хӯни ҷигар
آن چه غمش میکند با من پر خون جگر
Бо дили дунёи параст он накунад ҳирсу оз
با دل دنیا پرست آن نکند حرص و آز
Суҳбати номаҳрамони қурбати афсурдагон
صحبت نامحرمان قربت افسردگان
Хӯн дилам мехӯрд ҳам чу шаби дайри боз
خون دلم میخورد هم چو شب دیر باز
Синаи пари дарди ман мавҷ сухан ме занад
سینهٔ پر درد من موج سخن میزند
Оҳ дариғо куҷост муҳаррами ҳарфӣ ба роз
آه دریغا کجاست محرم حرفی به راز
Аз ҳамаи олами мурод рӯй кунад сӯй ӯ
از همه عالم مراد روی کند سوی او
Ҳар ки дар дил кунад бар ҳамаи олами фароз
هر که در دل کند بر همه عالم فراز
Ҷони нзории нигар дар хами абрӯии дӯст
جان نزاری نگر در خم ابروی دوست
Давлати Маҳмӯди байн дар сари зулфи Аёз
دولتِ محمود بین در سر زلف ایاز