Ин чаҳ нангаст ки оварадӣ боз

این چه ننگ است که آوردی باز

Даст май гиру з по ме андоз

دست می‌گیر و ز پا می انداز

Нанг шуд номи ту аз бадаҳдӣ

ننگ شد نام تو از بدعهدی

Ошкоро макун эй оқили роз

آشکارا مکن ای عاقل راز

Бидиҳ инсоф ва макун бе додӣ

بده انصاف و مکن بی‌دادی

Бабр аз душман ва бо дӯст бисоз

ببُر از دشمن و با دوست بساز

Ки кунад дар ғами ту ин ҳамаи сабр

که کند در غم تو این همه صبر

Чун ман аз ту ки кашад ин ҳамаи ноз

چون من از تو که کشد این همه ناز

Туу фориғи зи ману хуш дар хоб

تو و فارغ ز من و خوش در خواب

Ману бедории шабҳои дароз

من و بیداری شب‌های دراز

Ташнаи сӯхта дар моҳи сиём

تشنهٔ سوخته در ماه صیام

Чун буд мунтазири бонги намоз

چون بود منتظر بانگ نماز

Ман ҳамаи шаби мутарассид то кӣ

من همه شب مترصّد تا کی

Бар дар аз ҳалқа барояд овоз

بر در از حلقه برآید آواز

Чаҳ кунам чора ҳамин дораму бас

چه کنم چاره همین دارم و بس

Ману даргоҳи худованду ниёз

من و درگاه خداوند و نیاز

Бандае ҳамчу нзорӣ дорад

بنده‌ای همچو نزاری دارد

эй агар ёр буд бандаи навоз

ای اگر یار بود بنده نواز

Зоре дорад ва на зӯр ва на зар

زاریی دارد و نه زور و نه زر

Гӯи дарин бута ба зории бгдоз

گو درین بوته به زاری بگداز