Дӯш ёр омад ба болинами фароз

دوش یار آمد به بالینم فراز

Гуфт эй хуши хуфтаи шабҳои дароз

گفت ای خوش خفته شب‌های دراز

эй ба худ машғӯл чун рҳбон ба бут

ای به خود مشغول چون رهبان به بت

Гўиёи моро нахоҳӣ дид боз

گوییا ما را نخواهی دید باز

Эътибор аз мо з худ кун эътибор

اعتبار از ما ز خود کن اعتبار

Эҳтироз аз мо з худ кун эҳтироз

احتراز از ما ز خود کن احتراز

Киштӣ беНӯҳро тадбир чаҳ

کشتی بی نوح را تدبیر چه

Сари Фрўдодн ба гирдоби муҷоз

سر فرودادن به گرداب مجاز

Даст дар домони Нӯҳи вақти зан

دست در دامان نوح وقت زن

Бигузар аз тӯфон ба киштии ниёз

بگذر از طوفان به کشتی نیاز

Ҳамчуи лангар то ба гардан дар гулӣ

همچو لنگر تا به گردن در گلی

Бодбони ишқро кун сарфароз

بادبان عشق را کن سرفراز

Нафасро дар пой молидан чу хок

نفس را در پای مالیدن چو خاک

Шахсро чун рӯҳ парвардан ба ноз

شخص را چون روح پروردن به ناز

Гар ба пои ҷони туоне ҳаҷ гузорад

گر به پای جان توانی حج گذارد

Ҳар саҳар дар каъба бигзорӣ намоз

هر سحر در کعبه بگذاری نماز

Ҳарфи ҳирс аз сафҳа хотир бишӯй

حرف حرص از صفحهٔ خاطر بشوی

То набошад ҳоҷати хати ҷавоз

تا نباشد حاجت خط جواز

Тарки ин ҳо кун нзорӣ қисса чист

ترک این‌ها کن نزاری قصه چیست

Маҳви шӯ дар дӯст инак мхи роз

محو شو در دوست اینک مخ راز