Шодӣ ба рӯзгори шносндгони роз
شادی به روزگار شناسندگان راز
Ҷонҳо фидои мақдами мардони поки боз
جانها فدای مقدم مردان پاکباز
Бгзоштнди ?дане ва бигузашт аз сирот
بگذاشتند دنیی و بگذشت از صراط
Онҳо ки ёфтанд зи девони ҳақи ҷавоз
آنها که یافتند ز دیوان حق جواز
Диданд дар сулӯк ки Иблис бар раҳ аст
دیدند در سلوک که ابلیس بر ره است
Аз манзил мухотира карданд эҳтироз
از منزل مخاطره کردند احتراز
Аз худ шудани бурун ва шудан дар ҳабиби маҳв
از خود شدن برون و شدن در حبیب محو
Овардаанд бо ду сухани қиссае дароз
آوردهاند با دو سخن قصهای دراز
Доролбқо ба айни яқини дида чун Хизр
دارالبقا به عینِ یقین دیده چون خَضِر
Як бора бар шикастаи азин олами муҷоз
یکباره بر شکسته ازین عالم مجاز
зи он чашмаи зулол ки дар айн зулмат аст
ز آن چشمهٔ زلال که در عین ظلمت است
Оби ҳаёти хӯрда ва пӯшида карда роз
آب حیات خورده و پوشیده کرده راز
Чашмии пуроби рафтау дастии тиҳӣ ба роҳ
چشمی پرآب رفته و دستی تهی به راه
Бо хештан набарда ба даргоҳи ҷузи ниёз
با خویشتن نبرده به درگاه جز نیاز
Чашм аз барои дидани дидори дӯстон
چشم از برای دیدن دیدار دوستان
Гӯш аз паии шунидани овози дили навоз
گوش از پی شنیدن آواز دلنواز
Фориғ шудаи зи мунқалиботи мадори давр
فارغ شده ز منقلبات مدار دور
Гуҳи зердаст бӯдан ва гоҳе зибри фароз
گه زیردست بودن و گاهی زبر فراز
Ҳмоли бори ноқау сайёри роҳи фақр
حمال بار ناقه و سیّار راه فقر
На дил ба ному нанг ва на хотир ба баргу соз
نه دل به نام و ننگ و نه خاطر به برگ و ساز
Дар каъбаи ҳузур чу дигари муҷовирон
در کعبهٔ حضور چو دیگر مجاوران
Ҳамвора дар ибодату пайваста дар намоз
همواره در عبادت و پیوسته در نماز
Доман кашида дар қадам ва чун мусофирон
دامن کشیده در قدم و چون مسافران
Гоҳ аз хтои хондаи хабари гоҳ аз ҳиҷоз
گاه از ختای خوانده خبر گاه از حجاز
Гар домании чунин ба кафи ореи нзорё
گر دامنی چنین به کف آری نزاریا
Бар остини ҳиммати мардони шӯии тароз
بر آستین همت مردان شوی طراز