Май боядам ки бишинавам овози дили навоз

می بایدم که بشنوم آواز دل‌نواز

То бор дигарам шавад умеди тозаи боз

تا بار دیگرم شود امید تازه باز

Дар боргоҳи нафас бҳимӣ бимонада ам

در بارگاه نفس بهیمی بمانده‌ام

Бошад ки дар халос диҳандам хати ҷавоз

باشد که در خلاص دهندم خط جواز

То кӣ тавон шунид маҳолот ва боз гуфт

تا کی توان شنید محالات و باز گفت

Афсонаи миёни тиҳӣу қиссаи дароз

افسانهٔ میان‌تهی و قصهٔ دراز

Бисёр дар кашокаш айём бӯда ам

بسیار در کشاکش ایام بوده‌ام

Гуҳи зердасти муддаӣони гуҳи збрФроз

گه زیردست مدعیان گه زبرفراز

Мо ба эътирози мшнъ чаҳ илтифот

ما به اعتراض مشنّع چه التفات

Ху кӣ тавон зи ҳамдам дерина кард боз

خو کی توان ز همدم دیرینه کرد باز

Ҳам оқибат ба сидра расад мурғи оҳи ман

هم عاقبت به سدره رسد مرغ آه من

Набӯд ҳиҷоб бар гузари мурғ бо ниёз

نبود حجاب بر گذر مرغِ با نیاز

Дар ибтидои қабул иҷобат наёфта

در ابتدا قبول اجابت نیافته

Ҳаргиз гумон мабар ки намозӣ буд намоз

هرگز گمان مبر که نمازی بود نماز

Маҳмӯд рафту мзлмаҳи барад аз ҷаҳон ва монад

محمود رفت و مظلمه برد از جهان و ماند

Боқии миёни халқи хирадмандии Аёз

باقی میان خلق خردمندیِ ایاز

Даст аз ҷаҳон бишӯйу тамаъи бугсал аз ҳаёт

دست از جهان بشوی و طمع بگسل از حیات

Наздики подшоҳ чу гаштии маҳали роз

نزدیک پادشاه چو گشتی محل راز

Хафоаш дар ҳиҷоб бимонад аз ҷамоли хур

خفاش در حجاب بماند از جمال خور

Сиррӣ буд ҳар оина дар чашми бндбоз

سرّی بود هر آینه در چشم بندباز

Ҳрбои зи ҳайратӣ ки бар ӯ ғолиб омада аст

حربا ز حیرتی که بر او غالب آمده است

Аз тоб худ намекунад албата эҳтироз

از تاب خود نمی‌کند البته احتراز

Гар қофия дубора шавад шавқ ғолиб аст

گر قافیه دوباره شود شوق غالب است

Ореи нзорёи туу даргоҳ бе ниёз

آری نزاریا تو و درگاه بی‌نیاز

То кӣ ҳаво кунӣ чу шутур ҳар замони мада

تا کی هوا کنی چو شتر هر زمان مده

Аз кафи зимоми умри гарони моя бар муҷоз

از کف زمام عمر گران‌مایه بر مجاز