Паёпай бидиҳ соқиои шираи руз

پیاپی بده ساقیا شیرهٔ رز

Ки дорад нишотии ъсири забони газ

که دارد نشاطی عصیر زبان گز

Агрчнд фарқаст бар шира май ро

اگرچند فرق است بر شیره می را

Чу аз ранги басад ба тахсӣс бар каз

چو از رنگ بسّد به تخصیص بر کَز

Валикин ба вақти зарурат ба пашмин

ولیکن به وقت ضرورت به پشمین

Қаноат кунад соҳиби атлас ва хаз

قناعت کند صاحب اطلس و خز

Фурӯмондагонро чаҳ май озмоим

فروماندگان را چه می‌آزمایم

Ки маҳтобро мард нодон кунад газ

که مهتاب را مرد نادان کند گز

зи Киев ва кам сарфу наҳваш чаҳ ҳосил

ز کیف و کم صرف و نحوش چه حاصل

Ҳануз он ки абҷади нахондаи сету ҳўз

هنوز آن که ابجد نخوانده ست و هوّز

Ҳиҷоби ту гар бишинавӣ нест ҷузи ту

حجاب تو گر بشنوی نیست جز تو

Ҳам аз худ ба худ бар матнгар Неи қз

هم از خود به خود بر متن گر نیی قز

Ба қлошии афсар ба сари брнҳодн

به قلاشی افسر به سر برنهادن

Қабоеаст бар қомати ман мтрз

قبایی است بر قامت من مطرّز

Марои чашм бар даври соқӣ гирифтан

مرا چشم بر دور ساقی گرفتن

Ҳамон мавҷ баҳрасту умед аз хаз

همان موج بحرست و امید از خز

Нзорӣу ҷом майу ҷони ширин

نزاری و جام می و جان شیرین

Сухан хатм кардам ба алфози мӯҷаз

سخن ختم کردم به الفاظ موجز