Дар стар абр чанд тавон дошт офтоб

در سِتر ابر چند توان داشت آفتاب

эй рашк офтоб барафкан зи рухи ниқоб

ای رشک آفتاب برافکن ز رخ نقاب

Худ баргирифтаи гири ниқоб аз ҷамоли хур

خود برگرفته گیر نقاب از جمال خور

Хафоаш чун кунад кинадорад тавону тоб

خفاش چون کند که ندارد توان و تاب

Гар заррае зи нур таҷаллӣ кунад зуҳӯр

گر ذره ای ز نور تجلی کند ظهور

Ҳамчун кулем кор бибозӣ макун шитоб

همچون کلیم کار ببازی مکن شتاب

Гардуни туроб бар сари он тира бахт кард

گردون تراب بر سر آن تیره بخت کرد

Каз даст дод домани авлоди Бутуроб

کز دست داد دامن اولاد بوتراب

Аз меҳри ҳамчу зарра надорад дилами қарор

از مهر همچو ذره ندارد دلم قرار

Симобро гзир набошад зи изтироб

سیماب را گزیر نباشد ز اضطراب

Чашмам агар хароб шуд аз ашки жолаи рез

چشمم اگر خراب شد از اشک ژاله ریز

Бар роҳи сайл зуд шавад хонимони хароб

بر راه سیل زود شود خانمان خراب

Ашкам агар ақиқ шуд аз тоби меҳри дӯст

اشکم اگر عقیق شد از تاب مهر دوست

Аз санги лаъл пора кунад нури офтоб

از سنگ لعل پاره کند نور آفتاب

Мағзами заъифи гашти зи мохўлёии васл

مغزم ضعیف گشت ز ماخولیای وصل

Ҳам оқибат ҳалок кунад ташнаро сароб

هم عاقبت هلاک کند تشنه را سراب

Акнӯн нзорё ки гиребони ихтиёр

اکنون نزاریا که گریبان اختیار

Аз даст рафт беш макун гардан аз таноб

از دست رفت بیش مکن گردن از طناب

Беҳудаи даст ва по мазан дар муҳӣти ишқ

بیهوده دست و پا مزن در محیط عشق

Тан дар ҳалоки даҳ ки з сар даргузашт об

تن در هلاک ده که ز سر درگذشت آب