Навбаҳорасту сабои анбари без

نوبهارست و صبا عنبر بیز

Рӯҳ хоҳад ки шавад роҳ омез

روح خواهد که شود راح آمیز

Дар чунин вақт хуш омад пайванд

در چنین وقت خوش آمد پیوند

Нознино макун аз мо парҳез

نازنینا مکن از ما پرهیز

Сулҳи пеши ор ва сафо кун гарчи

صلح پیش آر و صفا کن گرچه

Аз шигарфон на бадеъаст ситез

از شگرفان نه بدیع است ستیز

Дилам аз зулфи дроўихтаҳ Эй

دلم از زلف درآویخته‌ای

Кас надорад ба азин дасти овез

کس ندارد به ازین دست‌آویز

Ишқи ту дар раги ҷонами печид

عشق تو در رگ جانم پیچید

Ҳам чу дар пунбаи хушки оташи хез

هم چو در پنبهٔ خشک آتشِ خیز

Қайс ваҳшӣ шуд ва ҳам чора надошт

قیس وحشی شد و هم چاره نداشت

Кӣ муяссар шавад аз ишқи гурез

کی میسر شود از عشق گریز

Аз биногваши нботши бчкд

از بناگوش نباتش بچکد

Хуй ба овозаи ту дар табриз

خوی به آوازهٔ تو در تبریز

Лаби ширини ту беруни барадӣ

لب شیرین تو بیرون بردی

Шӯри ширини зи мазоқи парвиз

شور شیرین ز مذاق پرویز

Гирди ҳасан ту надидӣ ширин

گَردِ حسن تو ندیدی شیرین

Гарчи аз боди гузаштии шабдиз

گرچه از باد گذشتی شبدیز

Айши ширини нзории лаби ту

عیش شیرین نزاری لب تو

Талх кард аз шукри шӯрангез

تلخ کرد از شکر شورانگیز

Сари фидои қадами тести биё

سر فدای قدم تست بیا

Тоза кун расм қиёмат бархез

تازه کن رسم قیامت برخیز