Соқӣ ба ҷону сар ки ба ҷон дорамат сипос

ساقی به جان و سر که به جان دارمت سپاس

Қади қомати алслот баромад биор кос

قد قامت الصلات برآمد بیار کاس

Аз май чаҳ май ҳаросад май хораи мӯҳтасиб

از می چه می‌هراسد می خواره محتسب

Гӯ аз ҳарому фисқу рибоу зинои ҳарос

گو از حرام و فسق و ربا و زنا هراس

Дил бо худои дор ва ба бути хонаи рози гӯй

دل با خدای دار و به بت‌خانه راز گوی

Дар ҳашар кӣ харанд зи мо лобау мкос

در حشر کی خرند ز ما لابه و مکاس

Ту ҳеҷ нестӣ ба қиёсу ҳамаи туе

تو هیچ نیستی به قیاس و همه تویی

Кӣ он гуҳӣ дар ҳамагӣ маҳв шуд қиёс

کی آن گهی در همگی محو شد قیاس

з аввал бакӯш то накунӣ пай рӯй ва ҳам

ز اول بکوش تا نکنی پی رویّ و هم

Бар рост кӣ рӯй чу шудӣ худ дар анткос

بر راست کی روی چو شدی خود در انتکاس

Ҳар рӯз офтоб кунад дар нсиҷу нах

هر روز آفتاب کند در نسیج و نخ

Саҳни ҷаҳону шаб ба сараши дркшди либос

صحن جهان و شب به سرش درکشد لباس

Яъне ки брҳмоити ман эътимод нест

یعنی که برحمایت من اعتماد نیست

Гуҳи бркнми зи бех , ба ногуҳи нуҳуми асос

گه برکنم ز بیخ، به ناگه نهم اساس

Днёпрстгар ба мисли ҳам чу сунбула

دنیاپرست گر به مثل هم چو سنبله

Бар осмони пурди набарди сари зи захми дос

بر آسمان پرد نبرد سر ز زخم داس

Миннати нзорёи зи худо воҷибаст ва нест

منت نزاریا ز خدا واجب است و نیست

Як зарраи хайр дар сар бе мағзи носипос

یک‌ذره خیر در سر بی‌مغز ناسپاس

Беоб руз мабош ки дар хнби рӯзгор

بی‌ آب رز مباش که در خنبِ روزگار

Хӯн меравад на равғани азин нилгуни хрос

خون می‌رود نه روغن ازین نیلگون خراس