Ҷамол рӯй ҳам чун офтобаш

جمالِ رویِ هم چون آفتابش

Шабигар боз май байнам ба хобаш

شبی گر باز می بینم به خوابش

Ба шамшер аз маниш натавон ҷудо кард

به شمشیر از منش نتوان جدا کرد

Дар оғӯш ар кашами масти харобаш

در آغوش ار کشم مستِ خرابش

Чаҳ хуш бошад бидон ширини забонӣ

چه خوش باشد بدان شیرین زبانی

Ки дар шӯр оварад бар ман шаробаш

که در شور آورد بر من شرابش

На охир зон даҳон бошад хуш ояд

نه آخر زان دهان باشد خوش آید

Агар талхаст агар ширини ҷавобаш

اگر تلخ است اگر شیرین جوابش

Дилам карда сети дандон бар лабаши тез

دلم کرده ست دندان بر لبش تیز

Ба хӯни ҷон худ дорад шитобаш

به خونِ جانِ خود دارد شتابش

Хаёли қоматаши сервисати пешам

خیالِ قامتش سرویست پیشم

Ки ҳаст аз чашмаи чашмонами обаш

که هست از چشمۀ چشمانم آبش

Қарорам нест бар бедил бубахшанд

قرارم نیست بر بی دل ببخشند

Ки бедардӣ набошад изтиробаш

که بی دردی نباشد اضطرابش

Фироқами ҳам дарӣ дар васл дорад

فراقم هم دری در وصل دارد

Зҷоиӣ мекашад чандини азобаш

زجایی می کشد چندین عذابش

Нзории бас ки кони ҷони бикунадӣ

نزاری بس که کانِ جان بکندی

Надидӣ ранг аз лаълии музобаш

ندیدی رنگ از لعلی مذابش

Ҳасудат бар ҳамоқат мекунад ҳамл

حسودت بر حماقت می کند حمل

Ки кавсар мекашад ҳам чун шаробаш

که کوثر می کشد هم چون شرابش