Ваа ваа аз ҷон ба лаби омада бар буии лабаш

وَه وَه از جانِ به لب آمده بر بویِ لبش

Взтни мондаи хаёлии зи хаёли қсбш

وزتنِ مانده خیالی ز خیالِ قصبش

Зулфу рӯйиши ҳбли велоти ман маҷнӯн анд

زلف و رویش هبل ولاتِ منِ مجنون اند

Шабу рӯзи ман осемаи сар аз рӯзу шабаш

شب و روزِ منِ آسیمه سر از روز و شبش

зи ибтидо бедилӣу шефта рое кардан

ز ابتدا بی دلی و شیفته رایی کردن

Аз куҷо хост маро бо ту бигӯям сабабаш

از کجا خاست مرا با تو بگویم سببش

Бӯса ӣӣ чанд ба ман дод вази он вақти чунин

بوسه یی چند به من داد وز آن وقت چنین

Ҷигарами гарм шудаи сет аз лаби ҳам чун рутабаш

جگرم گرم شده ست از لبِ هم چون رطبش

Зиндагонии ману умри гиромӣ он аст

زندگانیِ من و عمرِ گرامی آن است

Ки бақоёии бақо сарф кунам дар талабаш

که بقایایِ بقا صرف کنم در طلبش

Гар дилами баради нигоро ба сари зулфи ту даст

گر دلم برد نگارا به سرِ زلفِ تو دست

Ман наёрам ту бифармоӣ ба воҷиби адабаш

من نیارم تو بفرمای به واجب ادبش

Гар чаҳ беваҷҳ буд айбу маломат кардан

گر چه بی وجه بود عیب و ملامت کردن

Бедилиро ки буд орзӯяти мустаҳабаш

بی دلی را که بود آرزویت مستحبش

Шарҳи ҳасани ту ба тафзил намеёрам гуфт

شرحِ حسنِ تو به تفضیل نمی یارم گفت

Гоҳи гоҳ аз пай тахфиф кунам мунтахабаш

گاه گاه از پیِ تخفیف کنم منتخبش

Гар ҷаҳони хулд баринаст нзориро бас

گر جهان خلد برین است نزاری را بس

Сари кӯии ту мақомоти нишоту тарабаш

سرِ کویِ تو مقاماتِ نشاط و طربش