зи гирди чашмаи ҳайвони баромадаи сети нботш

ز گردِ چشمۀ حیوان برآمده ست نباتش

Даруни чашмаи ҳайвони лаболаби оби ҳётш

درونِ چشمۀ حیوان لبالب آب حیاتش

Ҳалоки мутлақи худро касе ҳаёт нагӯяд

هلاکِ مطلقِ خود را کسی حیات نگوید

Вгрчаҳи ин ду сифат нест аз ҳисоби сафоташ

وگرچه این دو صفت نیست از حسابِ صفاتش

Ҳазор ташна бар он чашмаи ҳаёт фурӯ шуд

هزار تشنه بر آن چشمۀ حیات فرو شد

Ба ихтиёр ва яке орзӯ накард нҷотш

به اختیار و یکی آرزو نکرد نجاتش

Чаҳ ҷаҳд кардам ва ҳам аз қазои ишқи нҷстм

چه جهد کردم و هم از قضایِ عشق نجستم

Чаҳ ихтиёр касеро ки рафт сабру саботаш

چه اختیار کسی را که رفت صبر و ثباتش

Касе ки доман тоъот мекашид зи шабнам

کسی که دامنِ طاعات می کشید ز شبنم

Биё бибин ки з сар даргузашт оби фароташ

بیا ببین که ز سر درگذشت آبِ فراتش

Хаёл рӯй ту ҷонои бут манаст бути ман

خیالِ رویِ تو جانا بتِ من است بتِ من

Ману хаёли туу бути парасту ъзии велоташ

من و خیالِ تو و بت پرست و عزّی ولاتش

зи бути парастии ман дар русуми шаръ чаҳ нуқсон

ز بت پرستیِ من در رسومِ شرع چه نقصان

Ҳамин қадар ки дариғо савоби савму слотш

همین قدر که دریغا ثوابِ صوم و صلاتش

Агар ту хат бинмое ба хӯн халқ бидоранд

اگر تو خط بنمایی به خونِ خلق بدارند

Маъбадони ҳамаи таъзими ҳам чунон ки бар оташ

معبّدان همه تعظیم هم چنان که بر آتش

Биё бидиҳ зи лабати коми ман ба рағми аду ро

بیا بده ز لبت کامِ من به رغمِ عدو را

Ба мустаҳаққ бирасон ҳақ ки воҷибаст зкотш

به مستحق برسان حقّ که واجب است زکاتش

Ба коми хеши бубинами рақиб сӯхтанӣ ро

به کامِ خویش ببینم رقیبِ سوختنی را

Ба додхоҳи гиребони гирифта дар ърсотш

به دادخواه گریبان گرفته در عرصاتش

зи даст ӯ нафасии барнаёмадаи сети зи ман хуш

ز دستِ او نفسی برنیامده ست ز من خوش

Ки сад ҳазор бало бар вуҷӯди ноқиси зотш

که صد هزار بلا بر وجودِ ناقصِ ذاتش

Биҳишти руъёи имшаби иҷозатами даҳу фардо

بهشت رویا امشب اجازتم ده و فردا

Бисӯз гӯ ки вуҷӯдам дареғ нест дар оташ

بسوز گو که وجودم دریغ نیست در آتش

Ба нақди вақти замонӣ ба ҳоли мо нигарони шӯ

به نقدِ وقت زمانی به حالِ ما نگران شو

Ҳазор ёди нзорӣ чаҳ суди баъди вФотш

هزار یادِ نزاری چه سود بعدِ وفاتش