Кист шайхи алўқт то фарёд дорам бар дараш

کیست شیخ الوقت تا فریاد دارم بر درش

Зон ки халқӣ дар залолати баради зулфи кофараш

زان که خلقی در ضلالت برد زلفِ کافرش

Он кигар як бӯса бо боди сабои ҳам раҳ кунад

آن که گر یک بوسه با بادِ صبا هم ره کند

Дар хурӯш ояд наботи Мисру шаҳд аз шукраш

در خروش آید نباتِ مصر و شهد از شکّرش

Ваон ки аз рӯй шарафи лؤлؤии лоло дар садаф

وان که از رویِ شرف لؤلؤیِ لالا در صدف

Хат ба лолое диҳад бо лаъли гавҳари парвариш

خط به لالایی دهد با لعلِ گوهر پرورش

Ваон кигар бар ориз симинаш андозад назар

وان که گر بر عارضِ سیمینش اندازد نظر

Сар наад бар хаттии анбари буии машки азФрш

سر نهد بر خّطی عنبر بویِ مشکِ اذفرش

Аз гулоби ишқи бсрштаҳи сети гӯйии фитраташ

از گلابِ عشق بِسرشته ست گویی فطرتش

Ваз барои фитнаи парвардаи сети гӯйии модараш

وز برایِ فتنه پرورده ست گویی مادرش

Гар зи ман пурсад кадомин аст гӯям он ки ишқ

گر ز من پرسد کدامین است گویم آن که عشق

Дар маротиб май наад ҷону ҷаҳонии дигараш

در مراتب می نهد جان و جهانی دیگرش

Гӯ бидиҳ фатво ки дар ваии бут парастидан равост

گو بده فتوا که در وی بت پرستیدن رواست

ё бикун кӯтоҳи даст аз миллати пайғамбараш

یا بکن کوتاه دست از ملّتِ پیغمبرش

Варна пеш шаҳна бурдорам фиғон аз мӯҳтасиб

ورنه پیشِ شحنه بردارم فغان از محتسب

Дод ман бастанд аз чашмони масти дили буриш

دادِ من بستاند از چشمانِ مستِ دل برش

Вар шавам навмеди азу бояд зарурат дод хост

ور شوم نومید ازو باید ضرورت داد خواست

Бар дар махдуму бншстни муҷовир бар дараш

بر درِ مخدوم و بنشستن مجاور بر درش

Мушкилӣ дорам ки аз ирғўчёни он шӯх ро

مشکلی دارم که از یرغوچیان آن شوخ را

Ҳар ки хоҳад дид хоҳад шуд ба ъмдои ёвараш

هر که خواهد دید خواهد شد به عمدا یاورش

То нзориро балои ишқ чун омад ба сар

تا نزاری را بلایِ عشق چون آمد به سر

Ошиқии сарбозе саъбаст дар перони сараш

عاشقی سربازیی صعب است در پیران سرش

Ореи оре ҳар ки ошиқ нест назд аҳли дил

آری آری هر که عاشق نیست نزدِ اهلِ دل

Ҷон надорад гарчи ҷон мемонад андари пайкараш

جان ندارد گرچه جان می ماند اندر پیکرش