Муаттараст димоғами зи буии ирликш

معطّرست دماغم ز بوی ِ یرلیکش

Мулозимам ба дилу ҷони зи давру наздикаш

ملازمم به دل و جان ز دور و نزدیکش

зи бахти ман назари давлатӣ қавӣ бошад

ز بختِ من نظرِ دولتی قوی باشد

Ки дар канор ман ояд миёни борӣкаш

که در کنارِ من آید میانِ باریکش

Аз он ду ҳиндӯии ҷодӯ ба зери абрӯии тоқ

از آن دو هندویِ جادو به زیرِ ابرویِ طاق

Шуданд банда ба сад дили муғулу тозикаш

شدند بنده به صد دل مغول و تازیکش

Бар остона ӯ офтоб фахр кунад

بر آستانۀ او آفتاب فخر کند

Агар маҳал яке бошад аз ммоликш

اگر محّلِ یکی باشد از ممالیکش

Чу шаб сиёҳ кунад аз сипеди кории хеш

چو شب سیاه کند از سپید کاریِ خویش

Ҷаҳони равшан бар ман чу зулфи торикаш

جهانِ روشن بر من چو زلفِ تاریکش

Дили нзории мискини чунон мусаллам кард

دلِ نزاریِ مسکین چنان مسلّم کرد

Ки ҳам чу мамлакат хеш карда тамлӣкаш

که هم چو مملکتِ خویش کرده تملیکش