эй зулфи ту такя карда бар гӯш

ای زلف تو تکیه کرده بر گوش

Ваии ҷаъди ту ҳалқа гашта бар дӯш

وی جعد تو حلقه گشته بر دوش

эй карда танами зи ишқи мафтӯн

ای کرده تنم ز عشق مفتون

Вай карда велами зи ранҷи мадҳуш

وی کرده ولم ز رنج مدهوش

Чун разм кунӣу базм созӣ

چون رزم کنی و بزم سازی

эй лолаи рухи самани баннои гӯш

ای لاله رخ سمن بنا گوش

Гӯйанд турои маи қадаҳи гир

گویند ترا مه قدح گیر

Хонанд тўрои бути зираи пӯш

خوانند تورا بت زره پوش

Гирам ки шабии маро ба хилват

گیرم که شبی مرا به خلوت

То рӯз нагирӣ андари оғӯш

تا روز نگیری اندر آغوش

Некӯ набӯд ки бигноҳӣ

نیکو نبود که بیگناهی

Як бора кунӣ марои фаромӯш

یک باره کنی مرا فراموش

Ҳар гуҳ ки кунам итоб бо ту

هر گه که کنم عتاب با تو

Ъмдои бабрии зи хештани ҳуш

عمدا ببری ز خویشتن هوش

Гирам надиҳӣ ҷавоби ман хуш

گیرم ندهی جواب من خوش

Бории суханӣ ба табъи бниўш

باری سخنی به طبع بنیوش

намекард нзории ту то субҳ

می کرد نزاری تو تا صبح

Аз нолаи ман ҷаҳони пар аз ҷӯш

از ناله من جهان پر از جوش

Ёрб шаб ту мабод ҳаргиз

یارب شب تو مباد هرگز

Зон гӯна ки ман гузоштам дӯш

زان گونه که من گذاشتم دوش