Мардонаи вор бар гузар аз орзӯии хеш

مردانه وار بر گذر از آرزوی خویش

Дигари мубин ба дидаи худ дидаи сӯии хеш

دیگر مبین به دیده خود دیده سوی خویش

Рӯй дил касон натавон дид ва рӯй дӯст

روی دل کسان نتوان دید و روی دوست

Гар рӯй дӯсти хоҳии мангар ба рӯй хеш

گر روی دوست خواهی منگر به روی خویش

Вари барги тарк хештанат нест дар сулӯк

ور برگ ترک خویشتنت نیست در سلوک

Берун машав зи ҷадвали паргори кӯии хеш

بیرون مشو ز جدول پرگار کوی خویش

Даъвии дӯстии ту дар дӯстии дӯст

دعوی دوستی تو در دوستی دوست

Онгаҳ мусалламаст ки бошӣ адуии хеш

آنگه مسلم است که باشی عدوی خویش

То аз насими дӯсти шӯии ммтлии димоғ

تا از نسیم دوست شوی ممتلی دماغ

Бояд ки бар нтобӣ аз боди буии хеш

باید که بر نتابی از باد بوی خویش

Бигзаштан аз маротиби акуон дев чист

بگذشتن از مراتب اکوان دیو چیست

Боз омадан ба хуии млоики зи хуии хеш

باز آمدن به خوی ملایک ز خوی خویش

Бархон нзорё ки смўт аз ҷавоб ба

برخوان نزاریا که صموت از جواب به

То вои раҳеи зи мзлмаҳи гуфтугӯии хеш

تا وا رهی ز مظلمه گفتگوی خویش