Вақф кардам ҳастӣ худ бар шароб

وقف کردم هستی خود بر شراب

Нестӣ аз ман бимони гӯ дар ҳиҷоб

نیستی از من بمان گو در حجاب

Бар лаби кавсари нишастани рӯзи баъс

بر لب کوثر نشستن روز بعث

эй мусулмонон аз ин хуштар моб

ای مسلمانان از این خوش تر مآب

Аҳли фитрати маст аз он ҷо омаданд

اهل فطرت مست از آن جا آمدند

Ҳам чунон мустанад то явми алҳсоб

هم چنان مستند تا یوم الحساب

Ман ҳам аз он ҷом мастӣ ме кунам

من هم از آن جام مستی می کنم

То напиндоред каз хамрами хароб

تا نپندارید کز خمرم خراب

Обу хоки ишқ бар ҳам карда анд

آب و خاک عشق بر هم کرده اند

Пас сиришти ман аз он хокасту об

پس سرشت من از آن خاک است و آب

Оташи савдои ишқами обами бабрад

آتش سودای عشقم آبم ببرد

Аз чаҳ аз баси тоби сӯзу сӯзи тоб

از چه از بس تاب سوز و سوز تاب

Чашми моу талъати дидори дӯст

چشم ما و طلعت دیدار دوست

Чашм хафоашасту нури офтоб

چشم خفّاش است و نور آفتاب

Офтоби он ҷо агар чаҳ зарраи ист

آفتاب آن جا اگر چه ذره ایست

Аз раҳ тамсил кардам интисоб

از ره تمثیل کردم انتساب

Ман чу ҳрбои ошиқам бар акси нур

من چو حربا عاشقم بر عکس نور

Не чу хФошми зхўр дар эҳтиҷоб

نی چو خفاشم زخور در احتجاب

То шаванд аҳбоб дар маҳбӯби маҳв

تا شوند احباب در محبوب محو

Аз вуҷӯд хеш карданд иҷтиноб

از وجود خویش کردند اجتناب

То ки хоҳад тоқат анвор дошт

تا که خواهد طاقت انوار داشت

Гар ҷамол аз пеш бардорад ниқоб

گر جمال از پیش بردارد نقاب

Чашми умеди нзорӣ равшан аст

چشم امید نزاری روشن است

Аз тулӯъи нури нҷли Бутуроб

از طلوع نور نجل بوتراب

Пуртӯй бар ҷони ман зон нур тофт

پرتوی بر جان من زان نور تافت

Зарраи вор афтодаам дар изтироб

ذره وار افتاده ام در اضطراب