Дилӣ мехоҳам аз ҳар кори фориғ

دلی می خواهم از هر کار فارغ

Зиноаму нангу фахру ори фориғ

زنام و ننگ و فخر و عار فارغ

Маро бояд ки дар гулзор бошам

مرا باید که در گلزار باشم

Ба гули машғӯл лек аз хори фориғ

به گل مشغول لیک از خار فارغ

Чунон фориғи зи меҳнатҳо ба як бор

چنان فارغ ز محنتها به یک بار

Ки ҳаст аз меҳнати ман ёри фориғ

که هست از محنت من یار فارغ

Чу чолокони зи хулду дӯзахи озод

چو چالاکان ز خلد و دوزخ آزاد

Чу нопокони зи нуру нори фориғ

چو ناپاکان ز نور و نار فارغ

Хумори олӯда чун муҳтоҷ роҳ аст

خمار آلوده چون محتاج راح است

намеёрад шуд аз хумори фориғ

نمی یارد شد از خمار فارغ

Адуи як лаҳза кӣ бӯдааст ҳаргиз

عدو یک لحظه کی بوده است هرگز

зи даъвиҳои нои ҳамвори фориғ

ز دعوی های نا هموار فارغ

Дило гар бишинавӣ як нукта аз ман

دلا گر بشنوی یک نکته از من

Шӯй аз ҳафт ва панҷу чори фориғ

شوی از هفت و پنج و چار فارغ

Агар хоҳӣ ки бошӣ шодмона

اگر خواهی که باشی شادمانه

зи ғам хӯрдан маро бигзор фориғ

ز غم خوردن مرا بگذار فارغ

Нзорӣ аз балои нафаси ноқис

نزاری از بلای نفس ناقص

Шавад ҳам оқибати як бори фориғ

شود هم عاقبت یک بار فارغ