Буи баҳор медиҳад боди сабои з ҳар тараф

بوی بهار می دهد باد صبا ز هر طرف

Сабза дамид айш кун соғар меманеҳ зи каф

سبزه دمید عیش کن ساغر می منه ز کف

Мавсими тоб хона рафт аз паии гул ба боғи рӯ

موسم تاب خانه رفت از پی گل به باغ رو

Бар лаби ҷӯйбор бар шиша ӣ май зи тоқу рФ

بر لب جویبار بر شیشه ی می ز طاق و رف

Пеш ки сар наҳй ба гул бода бихӯр ба пои гул

پیش که سر نهی به گل باده بخور به پای گل

Гар зи ҷуҳуд боядат кард яке ба даҳ салаф

گر ز جهود بایدت کرد یکی به ده سلف

Домани дӯстони мада гар баравад сарати зи даст

دامن دوستان مده گر برود سرت ز دست

Бахти марон чу ман з дар умр макун чу ман талаф

بخت مران چو من ز در عمر مکن چو من تلف

То нахурӣ ба ҷои мли хӯни ҷигар ба вақти гул

تا نخوری به جای مل خون جگر به وقت گل

Сина макун чунон ки ман тири фироқро ҳадаф

سینه مکن چنان که من تیر فراق را هدف

Ман ба кадом дилхушӣ мехӯрам ва тараб кунам

من به کدام دلخوشی می خورم و طرب کنم

Каз пасу пеши хотирами лашгар ғам кашида саф

کز پس و پیش خاطرم لشگر غم کشیده صف

Ҳаст ғами ҷаҳони магари вақфи дили хароби ман

هست غم جهان مگر وقف دل خراب من

Модари рӯз ва шаб назод аз паии ғам чу ман халаф

مادر روز و شب نزاد از پی غم چو من خلف

Алҳзр аз дами сабо зон ки дарав зад оташӣ

الحذر از دم صبا زان که درو زد آتشی

Оҳ нзорӣ назор аз нафаси сумуми туф

آه نزاری نزار از نفس سموم تف