На бе ту тоқати сабр ва на бо ту рӯй висол

نه بی تو طاقتِ صبر و نه با تو رویِ وصال

Турои зи ман чу маро аз ҷаҳон гирифт малол

ترا ز من چو مرا از جهان گرفت ملال

Сумуми ҳиҷри ту дӯд аз дилам баровардӣ

سمومِ هجر تو دود از دلم برآوردی

Агар на буии ту май барад май зи боди шимол

اگر نه بویِ تو می بُرد می ز بادِ شمال

Рақиби рости гумон май барад ки пиндорад

رقیب راست گمان می برد که پندارد

Ки дар канори манӣ рӯзу шаб вале ба хаёл

که در کنارِ منی روز و شب ولی به خیال

Чу бар ту шефта тар мешавам зи ғояти шавқ

چو بر تو شیفته تر می شوم ز غایتِ شوق

Ту ҳам фирефтатар май шӯй ба ҳасану ҷамол

تو هم فریفته تر می شوی به حسن و جمال

Туро ки дӯст гирифтам гумон наме барадам

ترا که دوست گرفتم گمان نمی بردم

Ба душманӣ ва чунин душманӣ ба ҳади камол

به دشمنی و چنین دشمنی به حّدِ کمال

Бубахш бар ман мискин агар дилии дорӣ

ببخش بر منِ مسکین اگر دلی داری

Ки бар асири забун раҳмат оварад қаттол

که بر اسیرِ زبون رحمت آورد قتّال

Чу но умед шавам дам ба дам бар он бошам

چو نا امید شوم دم به دم بر آن باشم

Ки аз диёри ту риҳлат кунам ҳам андари ҳол

که از دیارِ تو رحلت کنم هم اندر حال

Ва лек бедил ва бе ҷони куҷо тавонам рафт

و لیک بی دل و بی جان کجا توانم رفت

Ки мубтало шудаам ҳам чу мурғ бепару бол

که مبتلا شده ام هم چو مرغِ بی پر و بال

Нзорё чаҳ кунӣ ҳам чунин ба зории зор

نزاریا چه کنی هم چنین به زاریِ زار

Ҷафоаш май кашу хуш майгарӣ ва хуш ме на?ил

جفاش می کش و خوش می گری و خوش می نال