Туе ки бар ту набошад марои назиру бадал

تویی که بر تو نباشد مرا نظیر و بدل

Манам ки аз ту нигарадам ҷудо ба теғи аҷал

منم که از تو نگردم جدا به تیغِ اجل

Биё ки дар ҳамаи олам ба меҳрбонии мо

بیا که در همه عالم به مهربانیِ ما

Касе ду ошиқи содиқ дигар набинад бал

کسی دو عاشقِ صادق دگر نبیند بَل

Ки худ зи шафқати мо то ҳазор сол дигар

که خود ز شفقتِ ما تا هزار سالِ دگر

Миёни халқи ҷаҳон ошиқон зананд мисл

میانِ خلقِ جهان عاشقان زنند مثل

Ҳануз рӯй ту нодидаи ошно будем

هنوز رویِ تو نادیده آشنا بودیم

Ту худ ҳавола ӣ мо бӯдае ба ҳукми азал

تو خود حواله ی ما بوده ای به حکمِ ازل

Ба чашми ишқи дилат баргузӣдаем нахуст

به چشمِ عشقِ دلت برگزیده ایم نخست

Ба меҳри ҷони худат парваридаем аввал

به مهرِ جانِ خودت پروریده ایم اوّل

Умеду бими ман аз дӯзаху биҳишти туе

امید و بیمِ من از دوزخ و بهشت تویی

Вагар на он чаҳ хатар дорад ин яке чаҳ маҳал

وگر نه آن چه خطر دارد این یکی چه محل

Биҳишти ҷони нзории туеу хуштар аз он

بهشتِ جانِ نزاری تویی و خوش تر از آن

Наёфарид биҳиштии худои ъзўҷл

نیافرید بهشتی خدای عّزَوجَلّ