Чанд хоҳам сӯхти оҳ аз дарди дил

چند خواهم سوخت آه از دردِ دل

Дар азобами солу моҳ аз дарди ди л

در عذابم سال و ماه از دردِ د ل

Ҳар чаҳ кардам қасди оҳ аз дасти дӯст

هر چه کردم قصد آه از دستِ دوست

Бар нафас бигирифт роҳ аз дарди дил

بر نفس بگرفت راه از دردِ دل

Ҳолатӣ дорам ки натавон гуфт боз

حالتی دارم که نتوان گفت باز

Гуҳи зи сӯзи ишқу гоҳ аз дарди дил

گه ز سوزِ عشق و گاه از دردِ دل

Синае ҳам чун танур аз сӯзи ишқ

سینه ای هم چون تنور از سوزِ عشق

Ранги рӯеи ҳам чу коҳ аз дарди дил

رنگِ رویی هم چو کاه از دردِ دل

Дар вуҷӯдам мефитад барқи фироқ

در وجودم می فتد برقِ فراق

Ҳам чу оташ дар гиёҳ аз дарди дил

هم چو آتش در گیاه از دردِ دل

Гар фурӯ гарем ҳамаи аҷзои хок

گر فرو گریم همه اجزایِ خاک

Хӯн шавад беиштибоҳ аз дарди дил

خون شود بی اشتباه از دردِ دل

Ҳам магари соҳиби назар ё бади хабар

هم مگر صاحب نظر یا بد خبر

Чун кунад дар ман нигоҳ аз дарди дил

چون کند در من نگاه از دردِ دل

Чун манӣ донад ки ман чунам зи ҳавл

چون منی داند که من چونم ز هول

Дард дил бошад гувоҳ аз дарди дил

دردِ دل باشد گواه از دردِ دل

Бар нзорӣ гар бинолад айб нест

بر نزاری گر بنالد عیب نیست

Қисса бинивисам ба шоҳ аз дарди дил

قصّه بنویسم به شاه از دردِ دل

Гӯям эй дарди марои дармони зи ту

گویم ای دردِ مرا درمان ز تو

Бо ту оварадам паноҳ аз дарди дил

با تو آوردم پناه از دردِ دل