Перонаи сари з даст бидодам Аннани дил

پیرانه سر ز دست بدادم عنانِ دل

Ман перу мубтало ба ҳавои ҷавони дил

من پیر و مبتلا به هوایِ جوانِ دل

Ҳар рӯз чун нафас ба лаб омад ҳазор бор

هر روز چون نَفَس به لب آمد هزار بار

Дар орзӯӣ рӯй дили орои ҷони дил

در آرزویِ رویِ دل آرای جانِ دل

Бедил тараст ҳар ки нигаҳ мекунам зи ман

بی دل ترست هر که نگه می کنم ز من

Худ ҳеҷ каси нишони надиҳад аз нишони дил

خود هیچ کس نشان ندهد از نشانِ دل

Бо он ки дил надорам ва дар банди ҷон не ам

با آن که دل ندارم و در بندِ جان نی ام

Тарсами зи оҳи сина ӣ оташ фишон дил

ترسم ز آهِ سینه ی آتش فشانِ دل

Рафтаи сети мурғи дили зи нишемани гуҳи қадим

رفته ست مرغِ دل ز نشیمن گهِ قدیم

Аз бас ки ишқ тафриқа кард ошёни дил

از بس که عشق تفرقه کرد آشیانِ دل

Безорам аз дилӣ ки ба ҷони омадам аз ӯ

بیزارم از دلی که به جان آمدم از او

Ҳар ҷо ки хоҳ гӯ бирав эй хону мони дил

هر جا که خواه گو برو ای خان و مان دل

Ободи боди ҳасани тугар дил хароб шуд

آباد باد حسنِ تو گر دل خراب شد

Гавҳар чаҳ хоҳ бош маи ину маи он дил

گوهر چه خواه باش مه این و مه آنِ دل

Он ҷо ки дӯстаст ба ҷузи дӯст ҳеҷ нест

آن جا که دوست است به جز دوست هیچ نیست

Кунинро чаҳ мартаба дар ломакони дил

کونّین را چه مرتبه در لامکانِ دل

Панҷоҳ сол гуфтаму поён падед нест

پنجاه سال گفتم و پایان پدید نیست

То чанд ҷон кунам зи паии достони дил

تا چند جان کنم ز پیِ داستانِ دل

Ҳам чун нзориӣ дигар андари рикоби ишқ

هم چون نزاریی دگر اندر رکابِ عشق

Ҳаргизи надоди ҳеҷ кас аз кафи Аннани дил

هرگز نداد هیچ کس از کف عنانِ دل