эй дил охир нашудӣ сайри зи меҳнат эй дил

ای دل آخر نشدی سیر ز محنت ای دل

Ба сари кӯии бало беш макун сари манзил

به سرِ کویِ بلا بیش مکن سر منزل

Чанд гӯйии зи даҳону лабу чашму хату хол

چند گویی ز دهان و لب و چشم و خط و خال

Чанд гӯйии зи хтоу хутану чину чгл

چند گویی ز ختا و ختن و چین و چگل

Май занами сар ба сар аз дасти ту бо деву блис

می زنم سر به سر از دستِ تو با دیو و بلیس

Май рӯм дар ба дар аз карда ӣ ту хору хаҷал

می روم در به در از کرده ی تو خوار و خجل

Манзилам бар сари оташ буд ва аз гиря

منزلم بر سرِ آتش بود و از گریه

Сайл хӯн меравадам дар ақаб аз ҳар маҳмил

سیلِ خون می رودم در عقب از هر محمل

Чашм дар пешу сари афкандаи бимонам аз чаҳ

چشم در پیش و سر افکنده بمانم از چه

Аз баси инкор ба ҳар анҷуман ва ҳар маҳфил

از بس انکار به هر انجمن و هر محفل

Дар мақомоти таҳайюри зи пас астхлос

در مقاماتِ تحیّر ز پسِ استخلاص

Гоҳи мсрўъму гуҳи мсръу гуҳи мстъҷл

گاه مصروعم و گه مسرع و گه مستعجل

Аз паии хӯни ту ҳар ҷо ки расидам дар ҳол

از پیِ خونِ تو هر جا که رسیدم در حال

Ба гувоҳии ман афъол ту карданд сҷл

به گواهیِ من افعالِ تو کردند سجل

Ним ҷон дорам вагар низ баронӣ ки зи тан

نیم جان دارم و گر نیز برآنی که ز تن

Қатъ пайванд кунӣ даст фурӯ кун бугсал

قطعِ پیوند کنی دست فرو کن بگسل

Ман ба ҳар чиз ки кардӣ бҳлт кардам ва рафт

من به هر چیز که کردی بحلت کردم و رفت

Он ту донеу нзорӣ ки кунад ё на бҳл

آن تو دانی و نزاری که کند یا نه بحل

Чанд гӯям зи дилу ҷон , ману таслим ва гар

چند گویم ز دل و جان، من و تسلیم و گر

Давлатам даст диҳад пой бар орм аз гул

دولتم دست دهد پای بر آرم از گل