Сар пайванд надорад санами меҳри гусал

سرِ پیوند ندارد صنمِ مهر گسل

Худ дилаш дод ки бар кунад чунин аз мо дил

خود دلش داد که بَرکند چنین از ما دل

Дӯсти нодида ва но карда видоъӣ бо ӯ

دوست نادیده و نا کرده وداعی با او

Рафтанами воқеа ӣӣ мушкил ва бӯдани мушкил

رفتنم واقعه‌ای مشکل و بودن مشکل

Чун рӯм чун сипарами роҳ чаҳ тадбир кунам

چون روم چون سپرم راه چه تدبیر کنم

Хотирами қайд мақомасту қазои мстъҷл

خاطرم قیدِ مُقام است و قضا مستعجل

Хоки раҳ гул кунам аз гиряу тарсам ки шавам

خاکِ ره گل کنم از گریه و ترسم که شوم

Хаҷал аз суҳбати асҳобу бимонам дар гул

خجل از صحبتِ اصحاب و بمانم در گل

То саҳаргоҳи зи тобу туфи андӯҳи халил

تا سحرگاه ز تاب و تفِ اندوهِ خلیل

Ҳар шубон гоҳ кунам барсари оташи манзил

هر شبان گاه کنم برسرِ آتش منزل

Ман ба перонаи сар аз дасти дил ошуфта шудам

من به پیرانه سر از دستِ دل آشفته شدم

Рӯзу шаб дар ҳаваси суҳбати хубони чгл

روز و شب در هوسِ صحبتِ خوبانِ چگل

Сари тшўир кӣ аз пеш барояд дигарам

سر تشویر کی از پیش برآید دگرم

Чун нишинам пас азин бо уқало дар маҳфил

چون نشینم پس ازین با عقلا در محفل

Ишқам аз фитрати авло ба дар оварад на ақл

عشقم از فطرتِ اُولا به در آورد نه عقل

Қобили амр муҳиқасту мшнъи мбтл

قابلِ امر محقّ است و مشنّع مبطل

Накунад аз ақаби дӯсти нзории раҷъат

نکند از عقبِ دوست نزاری رجعت

Ломҳол аз паии хуршед буд суръати зилл

لامحال از پیِ خورشید بود سرعتِ ظل

Ҳеҷ ҷунбиш набӯд бе асари ҷозиба Эй

هیچ جنبش نبود بی اثرِ جاذبه‌ای

Чаҳ кунад пас рӯи ҳанҷор зимомаст абл

چه کند پس‌روِ هنجارِ زمام است ابل