Нитсаон фиканд бози арақ бар ъзоргл

نیسان فکند باز عرق بر عذارِگل

Лؤлўии оби дори нигар дар канори гул

لؤلویِ آب دار نگر در کنار گل

Дроҷ васору фохтау булбулу тзрў

درّاج و سار و فاخته و بلبل و تذرو

Ҷамъ омаданд бор дигар рӯзи бори гул

جمع آمدند بارِ دگر روزِ بارِ گل

Девор ва дар гирифта ва бо чӯбҳои хор

دیوار و در گرفته و با چوب هایِ خار

Чандини нигоҳи бони зи имимну ясори гул

چندین نگاه بان ز یمیمن و یسارِ گل

Бе чораи андалеб ки рӯзии ҳазор бор

بی چاره عندلیب که روزی هزار بار

Ҷонаш ба лаби баромада дар интизори гул

جانش به لب برآمده در انتظارِ گل

Бо ин ҳамаи рақиб ки бар гул гумоштанд

با این همه رقیب که بر گل گماشتند

Як дам набӯд эмину фориғи зи кори гул

یک دم نبود ایمن و فارغ ز کارِ گل

Булбули сар аз хурӯш тиҳӣ карда ваз бихӯр

بلبل سر از خروش تهی کرده وز بخور

Пар атр карда мағзи гулобии бухори гул

پر عطر کرده مغز گلابی بخارِ گل

Гуҳи бод бар чаман кунад авроқи гули нисор

گه باد بر چمن کند اوراقِ گل نثار

Гуҳ мекунад саҳоби лолии нисори гул

گه می کند سحاب لآلی نثارِ گل

Чун рӯзгори мо ки вафо бо касе накард

چون روزگارِ ما که وفا با کسی نکرد

Бо андалеб ҳам накунад рӯзгори гул

با عندلیب هم نکند روزگار گل

Бо мо замона дар ҷадал аз умр бе сабот

با ما زمانه در جدل از عمرِ بی ثبات

ӯ низ ҳам зи муддати нопойдори гул

او نیز هم ز مدّتِ ناپایدارِ گل

Аз гул ба ёдгор ту монадӣ нзорё

از گل به یادگار تو ماندی نزاریا

Оре ҳамеша хор буд ёдгори гул

آری همیشه خار بود یادگارِ گل