Равнақ гирифт кори ман аз рӯзгори гул

رونق گرفت کارِ من از روزگارِ گل

Хӯбӣу дили барии сети маро дар канори гул

خوبی و دل بَری ست مرا در کنارِ گل

Лутф рҳиқ ёфт мизоҷи латиф май

لطفِ رحیق یافت مزاجِ لطیفِ می

Оби ақиқ буд рухи оби дори гул

آبِ عقیق بود رخِ آب دارِ گل

Ҳар дар ки рехти дидаи ман дар фироқи дӯст

هر دُر که ریخت دیدۀ من در فراقِ دوست

Оварад абр кард саросари нисори гул

آورد ابر کرد سراسر نثارِ گل

Май хур ба вақт бош ту аз ҷаври рӯзгор

می خور به وقت باش تو از جورِ روزگار

Гуҳ дар паноҳи бодау гуҳ дар ҷавори гул

گه در پناهِ باده و گه در جوارِ گل

Бе гули рухӣ ки чун гули рухсор ӯ ба ранг

بی گل رُخی که چون گلِ رخ سارِ او به رنگ

Як гули набӯда дар ҳамаи элу табори гул

یک گل نبوده در همه ایل و تبارِ گل

Гулро ба боғ гар набӯд ҷовдонаи кор

گل را به باغ گر نبود جاودانه کار

Моро басаст рӯй чу гули ёдгори гул

ما را بس است رویِ چو گل یادگارِ گل