Бод омаду кушоди ниқоб аз рухони гул

باد آمد و گشاد نقاب از رخانِ گل

Абр омаду ниҳоди гуҳар дар миёни гул

ابر آمد و نهاد گهر در میانِ گل

Омад гуҳи шукуфтани гул дар миёни боғ

آمد گهِ شکفتنِ گل در میانِ باغ

Ва омад гуҳи нишастани мо дар миёни гул

و آمد گهِ نشستنِ ما در میانِ گل

Май бо гул ошно шуду мурғон ба сӯй ӯ

می با گل آشنا شد و مرغان به سویِ او

Пайғом ҳо диҳанд ҳаме аз забони гул

پیغام ها دهند همی از زبانِ گل

Савгандҳо хӯрданд ба гулзорҳо кунун

سوگندها خوردند به گلزارها کنون

Мисатон ба ҷоми бодау мурғон ба ҷони гул

مستان به جامِ باده و مرغان به جانِ گل

Бе чораи андалеби нхсбди яке замон

بی چاره عندلیب نخسبد یکی زمان

Дар бӯстон шудаи сет кунун поси бони гул

در بوستان شده ست کنون پاس بانِ گل

Дастон ҳо расад ба нав аз булбулони ҳаме

دستان ها رسد به نو از بلبلان همی

Гӯйӣ ки кардаанд з бар достони гул

گویی که کرده اند ز بر داستانِ گل

Гаштанд мадҳ хон нзорӣ ба рӯзу шаб

گشتند مدح خوانِ نزاری به روز و شب

Ман мадҳ хон шоҳам ва ӯ мадҳ хон гул

من مدح خوانِ شاهم و او مدح خوانِ گل