То фироқат дидаам хӯн меЧехияанд дида ам

تا فراقت دیده‌ام خون می‌چکاند دیده‌ام

Бркн аз сар дидаамгар ҷузи хаёлат дида ам

برکَن از سر دیده‌ام گر جز خیالت دیده‌ام

Раҳм кун бар ман ки бе рӯяти зи по афтода ам

رحم کن بر من که بی‌رویت ز پا افتاده‌ام

Сар мапӣч аз ман ки чун зулфат ба сар гардӣда ам

سر مپیچ از من که چون زلفت به سر گردیده‌ام

Борҳои пешати зи ғурбати нома ҳо бинвишта ам

بارها پیشت ز غربت نامه‌ها بنوشته‌ام

Ва андарин муддати саломӣ аз касе нашунида ам

و اندرین مدّت سلامی از کسی نشنیده‌ام

Ёди ман бар хотират нагузашт то бози омадам

یادِ من بر خاطرت نگذشت تا باز آمدم

Бар ман ар бодӣ гузар кард аз ту вопрсидаҳ ам

بر من ار بادی گذر کرد از تو واپرسیده‌ام

Бар ту осонаст аз ман пресс кандар ҳар шабӣ

بر تو آسان است از من پرس کاندر هر شبی

То ба рӯз овардаам сади раҳ ба хӯн ғалтида ам

تا به روز آورده‌ام سد ره به خون غلتیده‌ام

Чун дилат бар ман нбхшоид ки ман бо аҷзи хеш

چون دلت بر من نبخشاید که من با عجزِ خویش

Ним ҷонии доштам аз ғам ба ғам бахшида ам

نیم‌جانی داشتم از غم به غم بخشیده‌ام

Гар қабулам мекунӣ варна чаҳ гӯям ҳокимӣ

گر قبولم می‌کنی ورنه چه گویم حاکمی

Кори ман ишқаст бории ман туро бгзидаҳ ам

کارِ من عشق است باری من ترا بگزیده‌ام

Пеш азин будам нзории баъди азин он нестам

پیش ازین بودم نزاری بعد ازین آن نیستم

То ба ту пайвастаам аз хештан бибрида ам

تا به تو پیوسته‌ام از خویشتن ببریده‌ام

Бар лабами каси хандае ҳаргиз надид алои магар

بر لبم کس خنده‌ای هرگز ندید الّا مگر

Дар миёни гиря бар аҳволи худ хандида ам

در میان گریه بر احوال خود خندیده‌ام