Дӯши марои ҳолатӣ рӯй намӯдӣ аҷаб

دوش مرا حالتی روی نمودی عجب

Дар назарами офтоб то саҳар аз нимаи шаб

در نظرم آفتاب تا سحر از نیمه شب

Нодарратар ин ки шаб , кард зуҳӯри офтоб

نادره تر این که شب ، کرد ظهور آفتاب

Ман шуда дар пеш ӯ зарраи сифати музтариб

من شده در پیش او ذره صفت مضطرب

Бӯда бас аз изтироб бехабар аз хештан

بوده بس از اضطراب بی خبر از خویشتن

Ҷозибае бекашиш , воситае бе сабаб

جاذبه ای بی کشش ، واسطه ای بی سبب

Чашми ман аз нури хури ҳайрони хафоаши вор

چشم من از نور خور حیران خفاش وار

Рӯҳи ман аз роҳи шавқи ғарқи нишоту тараб

روح من از راح شوق غرق نشاط و طرب

Аз хами таснӣм нӯш карда ба таслими ман

از خم تسنیم نوش کرده به تسلیم من

Вази сари таъзими пеши чашми з рӯй адаб

وز سر تعظیم پیش چشم ز روی ادب

Оташи тавр ва кулем лозима ӣ ҳоли мо

آتش طور و کلیم لازمه ی حال ما

Воқеае бо ҳаваси муъҷизае бо талаб

واقعه ای با هوس معجزه ای با طلب

Рқъаҳи бгстрди ишқи муҳраи Фрўчиди шавқ

رقعه بگسترد عشق مهره فروچید شوق

Таъбия эй ҷамъ шуд тафриқа дар як ндб

تعبیه ای جمع شد تفرقه در یک ندب

Ин ҳама дар бохатм хона барандохтам

این همه در باختم خانه برانداختم

Қисса кунам мухтасар шарҳ кунам мунтахаб

قصه کنم مختصر شرح کنم منتخب

Ҳеҷ дигар нест ҳеҷ ҷузи ҳама ӯ вассалом

هیچ دگر نیست هیچ جز همه او والسلام

Пеш нзорӣ магӯ аз гуҳар ва аз насаб

پیش نزاری مگو از گهر و از نسب

Ҳайбати он шаби чунон баради дили ман ки шуд

هیبت آن شب چنان برد دل من که شد

Буд ману ҳоли ман зор чу боди қсб

بود من و حال من زار چو باد قصب

Халқи забон дароз карда чу алмоси тез

خلق زبان دراز کرده چو الماس تیز

Таънаи диҳӣ аз қафои сарзанишӣ аз ақаб

طعنه دهی از قفا سرزنشی از عقب

Бори маломатгарон май кашам ва май барам

بار ملامتگران می کشم و می برم

Май гузаронами хушии даври ъноу тъб

می گذرانم خوشی دور عنا و تعب

Ёфт нзорӣ ба ишқ аз худии худ халос

یافت نزاری به عشق از خودی خود خلاص

Ишқи атийят буд на ҳунари мктсб

عشق عطیت بود نه هنر مکتسب

Ҳмдои ллаҳ ки ман ёфтаам нақди вақт

حمداً لله که من یافته ام نقد وقت

Мунтазири насяро ҳаст хаёлии аҷаб

منتظر نسیه را هست خیالی عجب

Соқӣ ваҳдат биор , то бизадойад ғубор

ساقی وحدت بیار ، تا بزداید غبار

Зоинаҳ ӣ рӯҳи мо сайқали оби ънб

زآینه ی روح ما صیقل آب عنب