Макун маломатам эй шайх агар чаҳ нест адаб

مکن ملامتم ای شیخ اگر چه نیست ادب

Салоҳу зуҳду вараъ лутф кун зи ман матлаб

صلاح و زهد و ورع لطف کن ز من مطلب

Ҳалоли хора чу ман нест дайгарӣ дар аср

حلال خواره چو من نیست دیگری در عصر

Ба рӯй дӯст аз он мехӯрам шароби ънб

به روی دوست از آن می خورم شراب عنب

Аҷаб набошад агар бар ман эътироз кунанд

عجب نباشد اگر بر من اعتراض کنند

Ки оқилони ҷаҳони мункир мананд ағлаб

که عاقلان جهان منکر من اند اغلب

Ҳарифи пои хаму ёри дасти ҷом май ам

حریف پای خم و یار دست جام می ام

Маро ба сар нашавад аз нишоту айшу тараб

مرا به سر نشود از نشاط و عیش و طرب

Замин ба пой фурӯ кардаму замона ба даст

زمین به پای فرو کردم و زمانه به دست

Шабӣ ба коми набардам ба рӯзу рӯз ба шаб

شبی به کام نبردم به روز و روز به شب

Магари шабӣ ки дили ороми доштам дар бар

مگر شبی که دل آرام داشتم در بر

Магари дамӣ ки лаби ҷоми доштам бар лаб

مگر دمی که لب جام داشتم بر لب

Агар чаҳ аз май васлу шароби ҳиҷру хумор

اگر چه از می وصل و شراب هجر و خمار

Ба воҷиб аз ҳама асбоб мешаванд сабаб

به واجب از همه اسباب می شوند سبب

Валикин ар наравад бар муроди мо корӣ

ولیکن ار نرود بر مراد ما کاری

зи офариниш аздод нест ҳеҷ аҷаб

ز آفرینش اضداد نیست هیچ عجب

Ҳасуд айб кунад бар ман ва аҷаб набӯд

حسود عیب کند بر من و عجب نبود

Марӣзи мҳтрқ ар ёва гуяд андари шаб

مریض محترق ار یاوه گوید اندر شب

Бсухт ҷони нзории киришма ӣ туркӣ

بسوخت جان نزاری کرشمه ی ترکی

Каз офтоби аҷами дасти бараду моҳи араб

کز آفتاب عجم دست برد و ماه عرب