намешавад ба ҳиял бо ту дар камари дастам

نمی شود به حیل با تو در کمر دستم

Магар ки чун камарат пар шавад ба зари дастам

مگر که چون کمرت پر شود به زر دستم

На зар ки дар қидмати резам ва на бозуии он

نه زر که در قدمت ریزم و نه بازویِ آن

Ки зӯри панҷа буд бар ту аз зибри дастам

که زور پنجه بود بر تو از زبر دستم

Ба фақри ман мангар як назар ба ҳолам кун

به فقرِ من منگر یک نظر به حالم کن

Ки хок зар шавад аз давлати ту дар дастам

که خاک زر شود از دولتِ تو در دستم

Ба ифтихор наад сари замона бар поем

به افتخار نهد سر زمانه بر پایم

Агар расад ба сари зулфат эй писари дастам

اگر رسد به سرِ زلفت ای پسر دستم

Китоби ҳасани ту вақте нўштмии бхтӣ

کتابِ حسن تو وقتی نوشتمی بخطی

Чунон ки бӯса диҳад тири чарх бар дастам

چنان که بوسه دهد تیرِ چرخ بر دستم

Кунун зи шеваи хати ту шарм ме дорам

کنون ز شیوۀ خطّ تو شرم می دارم

Ки бар қалам наад ангуштҳо дигар дастам

که بر قلم نهد انگشت ها دگر دستم

Ба доманат назанам даст аз он ки олӯдаи сет

به دامنت نزنم دست از آن که آلوده ست

Алии алдўом ба хунобаи ҷигари дастам

علی الدّوام به خونابۀ جگر دستم

Тамаъ наме барам аз васл ва чашм ме дорам

طمع نمی برم از وصل و چشم می دارم

Ки дар мурод шавад бо ту дар камари дастам

که در مراد شود با تو در کمر دستم

Ҳазари зи нолаи зори нзорӣ ва мапаснд

حذر ز نالۀ زارِ نزاری و مپسند

Бар осмони ҳамаи шаб аз ту то саҳари дастам

بر آسمان همه شب از تو تا سحر دستم

Мҳл ки ғарқ шавам бас ки бар лаб омад об

مهل که غرق شوم بس که بر لب آمد آب

Агар чунон ки нагирӣ дарин хати дастам

اگر چنان که نگیری درین خط دستم