Овоза дар афтод ки ман тавбаи шикастам

آوازه در افتاد که من توبه شکستم

На на на чунонаст ки ман тавбаи пурситам

نه نه نه چنان است که من توبه پرستم

Доданд ба ман чошнӣ ӣӣ аз хами мабда

دادند به من چاشنی یی از خمِ مبدا

Аз ҷуръаи он ҷоми чунин волау мастам

از جرعۀ آن جام چنین واله و مستم

зи он гоҳ ки доданд ба ман машрабаи Хизр

ز آن گاه که دادند به من مشربۀ خضر

Холӣ набудам як дам аз он машрабаи дастам

خالی نبودم یک دم از آن مشربه دستم

Бурдорам аз он машрабаи ҷомӣ ва ба ъмдо

بردارم از آن مشربه جامی و به عمدا

Ҳар ташна ки дархост хумораш бишикастам

هر تشنه که درخواست خمارش بشکستم

То худ чаҳ кашад рӯзи мазолими зи мукофот

تا خود چه کشد روز مظالم ز مکافات

Гирам ки ман аз таъна бадхоҳ биҷустам

گیرم که من از طعنۀ بدخواه بجستم

Гӯи биҳдаҳ бар хез ба тшнииъу маломат

گو بیهده بر خیز به تشنییع و ملامت

Ман худ з миён рафтам ва бо гӯша нишастам

من خود ز میان رفتم و با گوشه نشستم

Маҷмӯи муқӣмони самовот гувоҳ анд

مجموعِ مقیمانِ سماوات گواه اند

Бар маҳзари шӯридагии хеш ки бастам

بر محضر شوریدگی خویش که بستم

Чандон ки буруни омадам аз нестии хеш

چندان که برون آمدم از نیستیِ خویش

То худ чаҳ бимонад ҳама онаст ки ҳастам

تا خود چه بماند همه آن است که هستم

Маъзӯрам агар мастаму шӯридаи сар эй ёр

معذورم اگر مستم و شوریده سر ای یار

Каз ҷумлаи мисатони сабӯҳии аластам

کز جملۀ مستانِ صبوحیِ الستم

Дар бор манеҳ тоси ҳиҷобам ки ман ин ташт

در بار منه تاسِ حجابم که من این تشت

Аз бом фикандам чу нзорӣу брстм

از بام فکندم چو نزاری و برستم