То сокини кунҷи меҳнати ободам

تا ساکنِ کنجِ محنت آبادم

Ҳаргиз нафасӣ нарафтӣ аз ёдам

هرگز نفسی نرفتی از یادم

Қадари шаби васл ту надонистам

قدرِ شبِ وصلِ تو ندانستم

Давр аз ту ба рӯзи меҳнати афтодам

دور از تو به روزِ محنت افتادم

Сайр аз ғам ту намешавам бо онк

سیر از غمِ تو نمی شوم با آنک

Бар кунад ғамати зи бехи бунёдам

بر کند غمت ز بیخ بنیادم

Фарёд барам ба шаҳна аз ҷаврат

فریاد برم به شحنه از جورت

Зеро ки наме рисӣ ба фарёдам

زیرا که نمی رسی به فریادم

Навмед намешавад дилам аз ту

نومید نمی شود دلم از تو

Аз бандагии ҷуз аз ту озодам

از بندگی جز از تو آزادم

Тугар ба ҷамоли рашки ширинӣ

توگر به جمال رشک شیرینی

Ман низ ба меҳнати ту Фарҳодам

من نیز به محنت تو فرهادم

Имрӯз нзорӣам ки аз зорӣ

امروز نزاری ام که از زاری

Гар оҳ кунам бамии баради бодам

گر آه کنم بمی برد بادم

Аз ту гила чун кунам маози аллоҳ

از تو گله چون کنم معاذ الله

Ҳамвора зи бахти хеши ношодм

همواره ز بخت خویش ناشادم