Манам ки қиблаи ҷон бо ҷамолат оварадам

منم که قبلۀ جان با جمالت آوردم

Ҳамин ки ном ту гуфтанд ҳолат оварадам

همین که نامِ تو گفتند حالت آوردم

Турои надида ҳануз ошно бидам яъне

ترا ندیده هنوز آشنا بدم یعنی

Ки ишқи рӯзи азал бар ҷамолат оварадам

که عشق روز ازل بر جمالت آوردم

Ба ҳукми шаръи маро бо ту бар дилии даъвии сет

به حکمِ شرع مرا با تو بر دلی دعوی ست

Ки тани зи чоҳи занахи дон ба холат оварадам

که تن ز چاهِ زنخ دان به خالت آوردم

Заъифи гаштам ва бо хотирам нутқ зад ишқ

ضعیف گشتم و با خاطرم نطق زد عشق

Бдиҳаҳ гуфт кунун бо камолат оварадам

بدیهه گفت کنون با کمالت آوردم

Миёни сабру хаёлат мқолтӣ шуд ва ман

میانِ صبر و خیالت مقالتی شد و من

зи ҷонибин сухан бо висолат оварадам

ز جانبین سخن با وصالت آوردم

Ба пеши душман ман гуфтае ки ман борӣ

به پیشِ دشمنِ من گفته ای که من باری

зи дӯстии фулонӣ малолат оварадам

ز دوستیِ فلانی ملالت آوردم

Нахусти рӯз ки гуфтӣ нзории он ту нест

نخست روز که گفتی نزاری آن تو نیست

Яқин набудаму шак бар маҳолат оварадам

یقین نبودم و شک بر محالت آوردم