Шабонаи дӯш ки танҳо ба кунҷ худ будам

شبانه دوش که تنها به کنج خود بودم

зи ҳавли соъиқау бонги раъди нғнўдм

ز هولِ صاعقه و بانگِ رعد نغنودم

з бе дилии ваз бе тоқатии бтрсидм

ز بی دلی وز بی طاقتی بترسیدم

з бе касе ваз бе ҳам дамии бФрсўдм

ز بی کسی وز بی هم دمی بفرسودم

з мумкинот набад ёри дасти ман ҷузи ҷом

ز ممکنات نبد یارِ دستِ من جز جام

зи коиноти ҷузи овози раъди ншнўдм

ز کاینات جز آوازِ رعد نشنودم

Серум гарон шуд агарчӣ димоғ буд сабк

سرم گران شد اگرچه دماغ بود سبک

Вале димоғу сар аз ғулу ғаши бполўдм

ولی دماغ و سر از غّل و غش بپالودم

Дарин миёна ба хотир даромад ин ки чаро

درین میانه به خاطر درآمد این که چرا

Чунин шикастаи дилам кӣ шикаста дил будам

چنین شکسته دلم کی شکسته دل بودم

зи нури оинаи хнб хона шуд равшан

ز نورِ آینۀ خنب خانه شد روشن

Сабк ба сайқал май занги синаи бздўдм

سبک به صیقلِ می زنگِ سینه بزدودم

Ба ёди дӯст ки ман ҳеҷ нестам ҳама ӯст

به یادِ دوست که من هیچ نیستم همه اوست

зи ҷоми ишқи шароби шабонаи паймӯдам

ز جامِ عشق شراب شبانه پیمودم

Ба пои мардии лавҳ аллоҳам набад ҳоҷат

به پایِ مردیِ لوح اللّهم نبد حاجت

Ба дасти кории худ мурда зинда бинмудам

به دست کاریِ خود مرده زنده بنمودم

Ба нури акси қадаҳ дар саводи зулмати шаб

به نورِ عکسِ قدح در سوادِ ظلمتِ شب

зи мавҷи қулзуми тӯфон халос шуд зудам

ز موجِ قلزِم طوفان خلاص شد زودم

Замонаи мунқалиби аҳволи но ҷавон мардӣаст

زمانه منقلب احوالِ نا جوان مردیست

зи ранҷ ӯ ба ҳамаи умр бар нёсудам

ز رنجِ او به همه عمر بر نیاسودم

Дареғи умр ки бигузашт ва як нафаси айём

دریغ عمر که بگذشت و یک نفس ایّام

зи рӯзгор нзорӣ надошт хушнӯдам

ز روزگار نزاری نداشت خشنودم