Дӯш омад бар серуми сарви хиромони нимаи шаб

دوش آمد بر سرم سرو خرامان نیمه شب

Кист гуфтам он ки меояд бад-ӣни сони нимаи шаб

کیست گفتم آن که می آید بدین سان نیمه شب

Худ ба гӯш ӯ расед овоз ман гуфт ошно

خود به گوش او رسید آواز من گفت آشنا

Офтобии дидае нохондаи меҳмони нимаи шаб

آفتابی دیده ای ناخوانده مهمان نیمه شب

Бехабар бар ҷустам ва дар поиши афтодам ки чист

بی خبر بر جستم و در پایش افتادم که چیست

Ҳам чунин танҳо чарое бе рақибони нимаи шаб

هم چنین تنها چرایی بی رقیبان نیمه شب

Гуфтам эй ороми ҷон чун омадӣ аз роҳи давр

گفتم ای آرام جان چون آمدی از راه دور

Масту лоиъқли чунин афтону хезони нимаи шаб

مست و لایعقل چنین افتان و خیزان نیمه شب

Гуфт биншин нақдро дарёб нодонӣ макун

گفت بنشین نقد را دریاب نادانی مکن

Рағм фардоад дод айш аз умри бустони нимаи шаб

رغم فرداد داد عیش از عمر بستان نیمه شب

намебиору ҷом дар даҳ хуши броӣ ва ҷамъ бош

می بیار و جام در ده خوش برآی و جمع باش

Зулфи ман пиромни маи байни парешони нимаи шаб

زلف من پیرامن مه بین پریشان نیمه شب

Худ рақибонро ки натавонӣ ба чашм аз давр дид

خود رقیبان را که نتوانی به چشم از دور دید

Чун ба ъмдо ибтидо кардӣ аз эшон нимаи шаб

چون به عمدا ابتدا کردی از ایشان نیمه شب

Муҳаррами мардон буд шаб дар миён на роз ӯ

محرم مردان بود شب در میان نه راز او

Ҳар куҷои хоҳӣ туоне рафт пинҳони нимаи шаб

هر کجا خواهی توانی رفت پنهان نیمه شب

Раҳмам омад бар муноҷоти ту инак омадам

رحمم آمد بر مناجات تو اینک آمدم

То халосии додмт аз дасти ҳиҷрони нимаи шаб

تا خلاصی دادمت از دست هجران نیمه شب

Рӯзтар доман буд худро нигаҳ май дор аз ӯ

روز تر دامن بود خود را نگه می دار از او

Соя ӣ шаби гир май рӯи ҳам чу мардони нимаи шаб

سایه ی شب گیر می رو هم چو مردان نیمه شب

Гар надонад каси нзории гӯ мадон моиему бас

گر نداند کس نزاری گو مدان ماییم و بس

Иттисоли ҷон чунин бошад ба ҷонони нимаи шаб

اتصال جان چنین باشد به جانان نیمه شب