зи баси машаққату меҳнат ки дар сафари бкшидм

ز بس مشقّت و محنت که در سفر بکشیدم

Ба ҷони расидам ва дар орзӯӣ дил нарасидам

به جان رسیدم و در آرزوی دل نرسیدم

Ҷаҳони бгштм ва бар кӯй дӯстон бигузаштам

جهان بگشتم و بر کوی دوستان بگذشتم

Ба бахту толеъи худ кас надидам ва нишнидам

به بخت و طالعِ خود کس ندیدم و نشنیدم

Ба достон барам он гуҳ ба дӯстон бинивисам

به داستان برم آن گه به دوستان بنویسم

Маломатӣ ки кашидам қиёматӣ ки бидидам

ملامتی که کشیدم قیامتی که بدیدم

Равостгар бчкди хӯни ҷонам аз раги дида

رواست گر بچکد خونِ جانم از رگِ دیده

Чаро ба теғи видоъаши з рӯй дӯст буридам

چرا به تیغِ وداعش ز رویِ دوست بریدم

Расед он чаҳ расед аз ҷафои чарх ба рӯем

رسید آن چه رسید از جفایِ چرخ به رویم

Басо ки даст ба дандон эътибор гузидам

بسا که دست به دندانِ اعتبار گزیدم

Ба ихтиёри маро чун илм намӯд ба олам

به اختیار مرا چون عَلَم نمود به عالم

Касе ки аз ҳамаи олам ба ихтиёр гузидам

کسی که از همه عالم به اختیار گزیدم

На мурғ дар қафаси алои раҳ халос наҷуед

نه مرغ در قفس الّا رهِ خلاص نجوید

Ба орзӯи талабам раҳ бидон қафас ки паридам

به آرزو طلبم ره بدان قفس که پریدم

Надонам ар бирасад қадари ҷоми васл ба дастам

ندانم ار برسد قدرِ جامِ وصل به دستم

Кунун ки шарбати қотили зи ҷом ҳиҷр чашидам

کنون که شربتِ قاتل ز جامِ هجر چشیدم

Нзорё ба қадам устувор бош раҳо кун

نزاریا به قدم استوار باش رها کن

зи рӯзгор шикоят макун ки ҷавр кашидам

ز روزگار شکایت مکن که جور کشیدم