Дар ишқи ту аз нӯки қалам дӯд барорам

در عشق تو از نوکِ قلم دود برآرم

Вази сина чун кӯра ба дам дӯд барорам

وز سینۀ چون کوره به دم دود برآرم

То бехудам аз наргиси тарконаи мастат

تا بی خودم از نرگسِ ترکانۀ مستت

Оҳии занам аз малики аҷам дӯд барорам

آهی زنم از ملکِ عجم دود برآرم

Гар зулфи гиреҳ бар гиреҳати бози гушойам

گر زلف گره بر گرهت باز گشایم

Аз сад дили пари оташи ғам дӯд барорам

از صد دلِ پر آتشِ غم دود برآرم

Аз соъиқаи барқи нафасгар бҷҳонм

از صاعقۀ برقِ نفس گر بجهانم

Аз ҳарчӣ вуҷӯдасту адам дӯд барорам

از هرچه وجودست و عدم دود برآرم

Дар сайри чунон гарми рӯми вақти мъорҷ

در سیر چنان گرم روم وقتِ معارج

Кандар гузар аз соъиқаи ҳам дӯд барорам

کاندر گذر از صاعقه هم دود برآرم

Гар роҳ диҳад равзани ҳалқам ки бинолам

گر راه دهد روزنِ حلقم که بنالم

зи оташи кодаи ҷавру ситам дӯд барорам

ز آتش کدۀ جور و ستم دود برآرم

Гар оҳи ҷаҳон сӯз барояд зи дарунам

گر آهِ جهان سوز برآید ز درونم

Чун шуълаи машъали зи илм дӯд барорам

چون شعلۀ مشعل ز علم دود برآرم

Бе чораи дилами зори ҳамеи сӯзад агар на

بی چاره دلم زار همی سوزد اگر نه

Аз коргаҳи сина ба дам дӯд барорам

از کارگهِ سینه به دم دود برآرم

Сокин нашавад барқи ҷаҳони сӯзи нзорӣ

ساکن نشود برقِ جهان سوز نزاری

То оқибат аз дӯд надам дӯд барорам

تا عاقبت از دودِ ندم دود برآرم