Охир эй роҳати ҷони ҷаври ту то чанд барам

آخر ای راحت جان جور تو تا چند برم

Вази паии васли ту хуноби ҷигар чанд хӯрам

وز پی وصل تو خوناب جگر چند خورم

Чанд бар оташи ҳиҷрони худами хоҳии сӯхт

چند بر آتش هجران خودم خواهی سوخت

Чора Эй кун ки гузашти оби фироқати зи серум

چاره ای کن که گذشت آب فراقت ز سرم

Дасти ман гир ки дар пои фироқами киштӣ

دست من گیر که در پای فراقم کشتی

Ба азин буд ба ашФоқи ту ҷонои назарам

به ازین بود به اشفاق تو جانا نظرم

Дар забони ҳамаи марду зани шаҳри афтодам

در زبان همه مرد و زن شهر افتادم

То шуд аз ҷуръа ӣ ҷоми ту лаби хушки терм

تا شد از جرعه ی جام تو لب خشک ترم

Гар чаҳ ҳастам ҳамаи шаб бо ту баробар ба хаёл

گر چه هستم همه شب با تو برابر به خیال

Рӯзи рӯз аз шарафи васли ту маҳрӯми терм

روز روز از شرف وصل تو محروم ترم

Пои азин гул ки фурӯ рафт наёяд бар сар

پای ازین گل که فرو رفت نیاید بر سر

Чашм азон рӯй ки дидаст набандад дигарам

چشم ازان روی که دیدست نبندد دگرم

Ҳамаи шаб бар сари кӯии ту замин май бӯсам

همه شب بر سر کوی تو زمین می بوسم

Аз рақибони ту гар нест маҷоли гузарам

از رقیبان تو گر نیست مجال گذرم

Дар ҳамаи оламам аз кӯии ту хуштар ҷо нест

در همه عالمم از کوی تو خوشتر جا نیست

Ҷуз бидон олами азин кӯй набошад сафарам

جز بدان عالم ازین کوی نباشد سفرم

Ҷону дили мӯътакиф кӯй тавонад ар биравам

جان و دل معتکف کوی تواند ار بروم

Ин сафар нест ки як ҳафтагар ое ба барам

این سفر نیست که یک هفته گر آیی به برم

Гар з чашмам биравӣ нақши ту аз дил наравад

گر ز چشمم بروی نقش تو از دل نرود

Бал ки манзури тӯйгар ба ҷаҳон ме нагарм

بل که منظور توی گر به جهان می نگرم

Ту ба куллӣ макун аз ёди нзории Фрмўш

تو به کلی مکن از یاد نزاری فرموش

Ки маро то нафасӣ ҳаст ба фикри ту дирам

که مرا تا نفسی هست به فکر تو درم